II SA/Sz 265/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w zakresie ochrony przeciwpożarowej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. nr [...] z dnia [...] r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r. ustalono, iż na terenie posesji przy ul. T. w B., w odległości ok. [...] m od granicy z sąsiednia działką budowlaną, w drewnianej wiacie składowane jest drewno opałowe. W związku z tym organ I instancji w decyzji z dnia [...] r. nakazał usunięcie zgromadzonego materiału palnego. Od tej decyzji odwołanie wniósł R. S. podnosząc, że usytuowanie wiaty na drewno opałowe jest zgodne z przepisami, ponieważ została ona zbudowana zgodnie ze zgłoszeniem o przystąpieniu do budowy złożonym w Starostwie Powiatowym w S. w dniu [...] r., do którego organ nie wniósł sprzeciwu. Ponadto w odwołaniu stwierdzono, że w rozporządzeniach w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów wydanych w latach [...] nie zdefiniowano, co jest materiałem palnym i dlatego wydana decyzja jest nieważna. Odnosząc się do podniesionych zarzutów organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 9116) zabronione jest składowanie materiałów palnych w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej. Zdaniem organu analiza przepisów przejściowych i końcowych pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że wymagania obowiązują również w stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Poza tym w decyzji organu I instancji nakazano usunięcie lub przeniesienie drewna opałowego, które składowane jest w odległości około [...] m od granicy działki sąsiedniej, a nie samej wiaty. Organ stwierdził też jednoznacznie, iż drewno bukowe jest materiałem palnym. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył R. S. wnosząc o jej uchylenie i decyzji poprzedzającej, z powodu naruszenia prawa materialnego. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, a nadto zarzucił nie uwzględnienie przez organ, iż drewno bukowe przechowywane jest w obiekcie budowlanym wybudowanym w [...] r. zgodnie z art. 54, 55 i 59 Prawa budowlanego i § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, z przeznaczeniem na przechowywanie drewna opałowego. Obowiązujące w tym czasie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 marca 2003 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów, nie określało warunków jakie powinno spełniać "składowanie materiałów palnych", co określiło dopiero rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 kwietnia 2006 r. ale nie nałożyło na właścicieli obowiązku dostosowania obiektów budowlanych, powstałych przed jego wejściem w życie, do nowych przepisów. W niniejszej sprawie naruszono zatem zasadę, że prawo nie działa wstecz. Ponadto w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazano na brak podstawy prawnej określającej, co należy uważać za "materiał palny" oraz "składowanie" w rozumieniu przepisów prawa. Skarżący wskazał, że organ II instancji w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w myśl § 4 ust. 1 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, nie można składować materiałów palnych w odległości mniejszej niż [...] m od granicy działki sąsiedniej, zaś analiza przepisów przejściowych i końcowych pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż wymagania te obowiązują w stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Organ zwrócił także uwagę, iż decyzja Komendanta Powiatowego PSP w S. nakazuje usunięcie lub przeniesienie drewna opałowego, które składowane jest w odległości około [...] m od granicy działki sąsiedniej, a nie samej wiaty, czego organ I instancji nie podnosi w żadnym momencie postępowania. Poza tym należy jednoznacznie stwierdzić, iż drewno bukowe jest materiałem palnym. W ocenie skarżącego organ II instancji odniósł się wyłącznie do § 4 ust. 1 pkt 6 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Nie wyjaśnił zaś na gruncie przepisów prawa, co podniesiono w odwołaniu na decyzję organu I instancji, kwestii znaczenia terminu "materiał palny" oraz "składowanie". Pominięto również ocenę stanu prawnego obowiązującego w 2004 r., w momencie zgłoszenia organowi właściwemu zamiaru przystąpienia do budowy wiaty na drewno opałowe. Nie dokonano w ten sposób pełnej oceny stanu faktycznego i prawnego. Nie uwzględniono również przy wydawaniu decyzji, że zgodnie z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. obiekt budowlany należy użytkować zgodnie z jego przeznaczeniem. Usunięcie z wiaty na drewno opałowe, trwale związanej z gruntem, drewna opałowego prowadzi do utraty, w myśl art. 140 k.c., istoty prawa własności jakim jest uprawnienie podstawowe do korzystania z rzeczy i do rozporządzania nią w wyniku niemożności korzystania z obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem. W dalszej kolejności prowadzi to do domniemania, że naruszona została konstytucyjna ochrona własności zagwarantowana w art. 21 ust 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 63 ust. 3 Konstytucji RP. W ocenie skarżącego w postępowaniu naruszono zasadę zaufania obywateli do prawa i organów Państwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z podniesionymi zarzutami należy przede wszystkim wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu administracyjnym na podstawie przepisów o ochronie przeciwpożarowej, a nie przepisów Prawa budowlanego. Taki też jest zakres kognicji Sądu. Skarżącemu, po przeprowadzonej kontroli i ustaleniu, że na posesji przy ul. T. w B., w odległości ok.[...] m od granicy z sąsiednia działką budowlaną, w drewnianej wiacie składowane jest drewno opałowe, nakazano usunięcie zgromadzonego materiału palnego. Decyzję organu II instancji w tym przedmiocie wydano na podstawie art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t. jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.). W uzasadnieniu organ odwoławczy trafnie stwierdził, że w myśl z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, zakazane jest składowanie materiałów palnych w odległości mniejszej niż [...] m od granicy działki sąsiedniej. Norma ta ma zastosowanie do stanu obecnego na podstawie przepisów przejściowych i końcowych, które obowiązują w stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie wskazanego wyżej rozporządzenia. Ustawodawca stwierdził bowiem, że w stosunku do obiektów wzniesionych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nie stosuje się norm wskazanych w § 44 pkt 1 - 5 i jest to wskazanie wyczerpujące. Zatem od dnia wejścia w życie rozporządzenia z 2010r. zaczęły obowiązywać ograniczenia, o których mowa w § 4 ust.1 pkt 6. Nie narusza to, ani przepisów ustawy zasadniczej, ani też przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących ochrony własności. Poza tym istotnie decyzja organu I instancji nakazuje usunięcie lub przeniesienie drewna opałowego, składowanego w odległości około [...] m od granicy działki sąsiedniej, a nie obiektu w którym drzewo jest składane. Legalność budowy tego obiektu nie uchyla wymogów przewidzianych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej. Przepisy te są normami szczegółowymi w stosunku do ogólnych norm regulujących korzystanie z prawa własności. W kwestii, czy drewno jest materiałem łatwopalnym organ przyjął, że jest to fakt powszechnie znany, który przyjmuje się bezdowodowo. Trzeba stwierdzić, że brak definicji legalnej (ustawowej) oznacza, iż ustawodawca nadaje sformułowaniom użytym w przepisach takie znaczenie, jakie mają w języku potocznym. Odnosi się to również do pojęcia "składowanie". Brak zatem definicji ustawowej nie jest przeszkodą w ustaleniu czy dany materiał jest łatwopalny, oraz czy jest on składowany. Tak więc w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie dotyczyło składowania materiałów łatwopalnych i bezpieczeństwa przeciwpożarowego, a nie kwestii związanych z Prawem budowlanym i legalności obiektu w którym drzewo jest przechowywane. W związku z tym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.