II SA/Sz 268/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Decyzją z dnia [...] r., nr[...] , Prezydent Miasta, po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia 16 stycznia 2014 r., odmówił E. S. przyznania dodatku mieszkaniowego. Od powyższej decyzji E. S. wniosła odwołanie podnosząc, że w sprawie nie zebrano materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. W wyniku rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) i art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. E. S. zaskarżyła opisaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. S. W dniu 3 grudnia 2014 r. E. S. osobiście złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 26 listopada 2014 r. oraz jego doręczenie skarżącej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało wspomniany wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nadając przesyłkę w placówce pocztowej w dniu 5 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji odpisu wyroku. Siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę biegnie więc od dnia ogłoszenia wyroku, nawet jeśli strona nie była przy tym obecna pod warunkiem, że prawidłowo doręczono jej zawiadomienie o rozprawie. Jedynie w przypadkach wskazanych w art. 139 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym) i art. 140 § 2 wspomnianej ustawy (strona pozbawiona wolności nieobecna przy ogłoszeniu wyroku), termin ten rozpoczyna swój bieg od daty doręczenia sentencji wyroku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. OZ 565/04 niepubl.). Należy pokreślić, że wraz z zawiadomieniem o pierwszym terminie rozprawy (12.06.2014 r.), skarżącej przesłano pouczenie o treści przepisu art. 141 § 2 a także art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. 8 - 9 akt sądowych), przy czym na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. obecny był jej pełnomocnik (ustanowiony w ramach prawa pomocy). W niniejszej sprawie wyrok został ogłoszony w dniu 26 listopada 2014 r., zatem termin do złożenia wniosku o uzasadnienie tego wyroku upłynął w dniu 3 grudnia 2014 r., który to dzień nie przypadał na sobotę ani nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Ponieważ skarżąca błędnie złożyła wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zatem należy uznać, że został on wniesiony do sądu właściwego dopiero w dniu 5 grudnia 2014 r. – tj. z chwilą skierowania wspomnianego wniosku do tego Sądu przez Kolegium. W tym względzie należy podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażone w postanowieniu z dnia 16 października 2007 r. (sygn. akt I OZ 538/07), zgodnie z którym na mocy art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, równoznaczne z wniesieniem do sądu jest również oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym, jednak pod warunkiem, iż zostało ono prawidłowo zaadresowane. Natomiast pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu. Skoro zatem wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony dopiero w dniu 5 grudnia 2014 r., zatem należy uznać, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wspomnianego wniosku, wobec czego należało w oparciu o przepis art. 141 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówić sporządzenia uzasadnienia.