II SA/Sz 269/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku celowego oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. Nr [...] – wobec śmierci odwołującego się - umorzyło postępowanie odwoławcze w sprawie o przyznanie pomocy finansowej A. J. na częściowe pokrycie kosztów zakupionych leków. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł S. J., brat A. J., który był pełnomocnikiem brata w postępowaniu administracyjnym. Postanowieniem z dnia [...]r. Sąd odrzucił skargę wniesioną przez S. J. uznając, że nie posiada on legitymacji do wniesienia skargi. W dniu [...]r. S. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy – ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z dnia [...]r. referendarz sądowy odmówił S. J. przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 200r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a, na skutek wniesienia spełniającego wymagania formalne – sprzeciwu od tego postanowienia ( postanowienie doręczono dnia [...]r., sprzeciw został złożony dnia [...]r.) utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 P.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi ( art. 32 P.p.s.a). Ponadto, ustawa przyznaje przymiot strony także innym uczestnikom postępowania tj. osobom, które nie wniosły skargi, ale brały udział w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd ( art. 33 P.p.s.a.) S. J. nie był stroną ani uczestnikiem na prawach strony w postępowaniu administracyjnym o przyznanie pomocy finansowej A. J. S. J. występował jedynie jako pełnomocnik A. J. Pełnomocnictwo to wygasło, z mocy prawa z chwilą śmierci A. J. ( art. 43 P.p.s.a.). Pełnomocnik strony nie ma uprawnienia do zgłaszania we własnym imieniu, wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż nie jest stroną postępowania, lecz występuje w imieniu i na rzecz strony. Wskazać też trzeba, że w sytuacji gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle osobistych, to prawa te ( i obowiązek) nie przechodzą na następców prawnych ( spadkobierców), a ewentualni następcy prawni ( np. członkom rodziny będący spadkobiercami) nie wstępują do udziału w postępowaniu sądowym w miejsce zmarłej strony. Z tych względów, na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a. Sąd oddalił wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy.