II SA/Sz 27/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S. D., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, nakładającą na skarżącego obowiązek wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku służącego rekreacji indywidualnej wraz z zewnętrzną instalacją elektroenergetyczną, studnią wierconą i zewnętrzną instalacją wodociągową oraz bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości i zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej, położonego na działce o nr [...] na terenie Ogrodów Działkowych A. W piśmie z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...]r., argumentując, że wykonanie rozbiórki altanki w kontekście ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody materialnej dla strony lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co czyni wniosek zasadnym. Ponadto pełnomocnik wskazał, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei art. 61 § 3 wskazanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2010, s. 208). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego wprawdzie nie wskazał konkretnie na okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, czy też wystąpienia skutków – trudnych do odwrócenia – wynikających z rozebrania budynku rekreacyjnego wraz z instalacjami zewnętrznymi, biorąc jednak pod uwagę koszty z tym związane, które poniósłby sam skarżący, jak i trudności związane z przywróceniem rzeczy do pierwotnego stanu poprzedniego w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że wniosek skarżącego jest uzasadniony. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na wstępie.