II SA/Sz 270/15

Dnia 12 marca 2015 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. G. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 298/12 uchylającego decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu J. G. od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy, oraz zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków Wyrokiem z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 298/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję organu I instancji w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. przyznał skarżącemu F. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W dniu 1 marca 2013 r. radca prawny J. G., pełnomocnik skarżącego wyznaczony z urzędu, wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, tj. wynagrodzenia według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 1175/13 oddalił skargę kasacyjną F. B., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w S., uwzględniając skargi kasacyjne organu i uczestnika postępowania. W dniu 5 grudnia 2014 r. pełnomocnik F. B. wyznaczony z urzędu ponowił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zwrócił się o zwrot kwoty [...] zł stanowiącej wydatek poniesiony w związku ze stawiennictwem na rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Do wniosku pełnomocnik dołączył bilety kolejowe ze S. do W. i z powrotem oraz fakturę za nocleg w hotelu w W.. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 100 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł. Wyznaczony w dniu 1 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zatem należało mu przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 240 złotych, powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Należało także przyznać pełnomocnikowi zwrot poniesionych przez niego i udokumentowanych wydatków związanych z uczestnictwem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250, art. 205 § 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a wyżej wskazanego rozporządzenia.