II SA/Sz 271/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Henryk Dolecki Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi J. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę o d d a l a skargę Starosta decyzją z dnia [...] Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i A. M. pozwolenia na budowę [...] na działce nr [...] w[...] przy ul. [...]. Pismem z dnia [...] r. J. i M. S. złożyli w Starostwie, wniosek o wycofanie z obiegu prawnego powyższej decyzji. Starosta uznał powyższy wniosek za wniosek o wznowienie postępowania w w/w sprawie i decyzją z dnia [...] r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę [...], zaś Wojewoda decyzją z dnia [...] r. utrzymał powyższą decyzję w mocy. W wyniku skargi złożonej przez J. i M. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 24 maja 2005 r. Sygn. akt II SA/Sz 198/04 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzję Starosty z dnia [...] r., wskazując, iż organy obu instancji wadliwie przeprowadziły postępowanie wznowieniowe, nie zbadały na jakiej podstawie skarżący domagają się wznowienia postępowania oraz czy został zachowany termin do wszczęcia tej procedury. W toku ponownie prowadzonego przez Starostę postępowania J. i M. S. w skierowanym do tego organu piśmie z dnia [...]r. sprecyzowali, iż wnoszą o uchylenie decyzji z dnia [...] udzielającej [...] pozwolenia na budowę [...], wskazując, że fundamenty tego [...] zostały wylane również na ich działce nr [...]. Podnieśli też, że budowa [...] została przerwana na okres dłuższy niż dwa lata. Po przeprowadzeniu postępowania i uzupełnieniu materiału dowodowego, w sprawie Starosta decyzją z dnia [...]r. znak [...] na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa i art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) stwierdził wygaśnięcie swojej decyzji z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę [...]na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w [...] wydanej dla państwa J. i A. M. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż Inspektor Nadzoru Budowlanego po przeprowadzonej dnia [...] wizji lokalnej, powiadomił go, iż J. i A, M., nie prowadzą żadnych robót związanych z budową budynku na działce nr [...] przy ul.[...] w [...]. W tej sytuacji organ uznał, że ważność udzielonego im z dnia [...] pozwolenia na budowę wygasła na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z 7.07.1994r. Prawo budowlane. Od tej decyzji J. i M. S. złożyli odwołanie podnosząc, iż została ona wydana z naruszeniem prawa oraz z dopuszczeniem się wielu nieprawidłowości, a oni byli pozbawieni możliwości czynnego udziału w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z tym domagają się wznowienia postępowania w sprawie wydania p.p. M. decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. Wojewoda decyzją z dnia [...] znak[...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ) decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata. W takim przypadku zastosowanie ma art. 162 § 1 pkt 1 kpa mówiący o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji przez właściwy organ. Z akt sprawy wynika, że organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji przed podjęciem zaskarżonej decyzji pismem z dnia [...] wystąpił do Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie robót budowlanych polegających na budowie [...] zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] Po przeprowadzeniu wizji lokalnej Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] poinformował Starostę, że J. i A. M. nie prowadzą robót budowlanych związanych z budową budynku [...] na działce nr [...] w [...]. Na działce tej wykonano tylko roboty związane z utwardzeniem gruntu. Roboty te zostały wykonane na podstawie zgłoszenia tych robót w Starostwie [...] dnia [...] Roboty związane z budową [...] nie zostały w ogóle podjęte. W świetle art. 37 Prawa budowlanego stanowi to wystarczającą podstawę do wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie J. i M. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] W uzasadnieniu wskazali, iż wycofanie z obrotu prawnego decyzji Starosty z dnia [...]. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla J. i A. M. na terenie działki nr [...]poprzez stwierdzenie jej wygaśnięcia, narusza ich interes prawny związany z roszczeniami odszkodowawczymi. Starosta w odpowiedzi na ich wniosek powinien uchylić przedmiotową decyzję i wznowić postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu podali, iż inwestorzy rozpoczęli roboty budowlane, wchodząc na ich grunt, naruszając przez to ich interes. Skoro złożyli oni wniosek o wznowienie postępowania to ten wniosek w pierwszej kolejności powinien być rozstrzygnięty. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż zawarte w niej zarzuty te są niezasadne, ponieważ jak wynika z akt sprawy, skarżący domagali się cofnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, która poprzez jej wygaśnięcie została wycofana z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a taki tylko wzgląd, w świetle art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), mógłby uzasadniać uchylenie tej decyzji. Decyzją z dnia [...] Starosta stwierdził wygaśnięcie swojej decyzji z dnia [...] wydanej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę [...] na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w [...] wydanej dla państwa J. i A. M. Decyzję powyższą wydano po przeprowadzeniu postępowania, w trakcie którego okazało się, że mimo istnienia decyzji zezwalającej na budowę [...] J. i A. M. nie podjęli tej budowy. W myśl art. 37 ust 1 ustawy Prawo budowlane, decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata. Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym. W rozpatrywanym przypadku spełniona jest hipoteza normy sankcjonującej zawartej w art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Jak wynika z dokonanych przez organ ustaleń roboty, polegające na utwardzeniu gruntu, które skarżący wskazuje jako rozpoczęcie przez p.p. M. robót budowlanych związanych z budową [...], zostały wykonane nie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] , które utraciło ważność z powodu 2 letniego okresu od wydania decyzji, lecz na podstawie odrębnego zgłoszenia – z dnia [...]. Poza w/w utwardzeniem gruntu, (wskazywanego przez skarżącego jako wylanie fundamentów) p.p. M. do dnia wydania zaskarżonej decyzji tj. [...] nie wykonywał żadnych robót budowlanych na podstawie decyzji z dnia [...] o pozwoleniu na budowę . Skoro okoliczności faktyczne ustalone w drodze wizji lokalnej wykazały, że budowa została przerwana na okres powyżej 2 lat, czego skarżący nie kwestionują, organ miał obowiązek stwierdzić wygaśnięcie decyzji z dnia [...] Nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę zgodnie z dyspozycją art. 162 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 7.07.1994r. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Starosty z dnia [...] nr [...] oznacza, iż ustała moc obowiązująca takiej decyzji, co z kolei oznacza, że decyzja ta nie może być przedmiotem obrotu prawnego, w tym także nie może być zmieniona lub uchylona, jak tego domagają się skarżący. Zaznaczyć też należy, iż wprawdzie zaskarżona decyzja wydana została w wyniku postępowania wszczętego na wniosek skarżących z dnia [...] o "wznowienie postępowania i uchylenie decyzji Starosty z dnia [...] – dot. udzielenia p.p. M. pozwolenia na budowę [...], to jednak nie jest to decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym o którym mowa w art. 145 – 152 kpa lecz samoistna decyzja organu, wydana z urzędu, po stwierdzeniu, w wyniku przeprowadzonego postępowania, iż zaistniały przesłanki faktyczne i prawne do wygaszenia decyzji o wydaniu pozwolenia na budowę na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane. Podtrzymywany przez skarżących wniosek "o wznowienie postępowania", (o ile za taki może być uznane ich pismo z dnia [...] o dokonanie wycofania z obrotu prawnego decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] powinien być załatwiony odrębną decyzją, wydaną w postępowaniu dotyczącym tej sprawy. Uznając zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).