II SA/Sz 272/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska(spr.) Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Katarzyna Skrzetuska Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego o d d a l a skargę Starosta decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 150 b i c, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) odmówił M. Z. przyznania świadczenia przedemerytalnego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji stwierdził, iż strona nie spełnia warunku określonego w art. 150 b ust. 1 powyższej ustawy, ponieważ nie była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej [...] lat. Ustalono bowiem, w oparciu o przedłożone świadectwa pracy, że do okresu zatrudnienia w państwowych przedsiębiorstwach gospodarki rolnej M. Z. można zaliczyć zatrudnienie w Stacji Hodowli Roślin w łącznym wymiarze [...]. Organ nie znalazł podstaw do zaliczenia okresu od [...] ponieważ Stacja ta, jako państwowe przedsiębiorstwo gospodarki rolnej została zlikwidowana w trybie przepisów ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. W odwołaniu od powyższej decyzji, M. Z. wniosła o przyznanie świadczenia przedemerytalnego dla pracowników byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej argumentując, że przepracowała w Stacji Hodowli Roślin od [...] do [...], łącznie [...] na tym samym stanowisku i w tym samym miejscu. Wojewoda decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2 i art. 150 b i c ust.2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) w związku z art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy - identycznie jak wcześniej organ I instancji - ustalił, że łączny okres zatrudnienia odwołującej się w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej wynosi [...]. Wojewoda do okresu tego zaliczył zatrudnienie w Stacji Hodowli Roślin w okresie od [...] do [...] oraz w Gospodarstwie Hodowli Roślin Skarbu Państwa w okresie od [...] do [...]. Nie zaliczył natomiast do okresu zatrudnienia w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej pracy w Gospodarstwie Hodowli Roślin Skarbu Państwa w okresie od [...] do [...] ponieważ prawa i obowiązki zlikwidowanego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej z dniem [...] przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa na podstawie art. 5 ust.3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Z tego względu, tj. z powodu braku zatrudnienia strony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej [...] lat, organ II instancji - powołując się na brzmienie art. 150 b ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 37 k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - podzielił stanowisko Starosty . M. Z., nie mogąc pogodzić się z powyższą decyzją ostateczną wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, domagając się przyznania Jej świadczenia przedemerytalnego jako byłemu pracownikowi państwowego gospodarstwa rolnego. Z treści uzasadnienia skargi oraz pisma procesowego strony z dnia [...] wynika, że skarżąca kwestionuje interpretację przepisu prawa prowadzącą do nie zaliczenia jej do okresu zatrudnienia w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej pracy po [...] w gospodarstwie [...] przejętym przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa, która " nie była firmą prywatną." Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem sądowa analiza zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem i w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia, że decyzja ta niezgodna jest z prawem. W związku z zawartym w skardze żądaniem przyznania świadczenia przedemerytalnego wyjaśnić trzeba, że sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej w merytorycznym rozstrzyganiu spraw administracyjnych, a zatem nie wydają wyroków przyznających świadczenia. Sądowa kontrola legalności prowadzi do uchylenia decyzji ewentualnie stwierdzenia jej nieważności wówczas, gdy decyzja ta w istotny sposób narusza prawo ( materialne lub procesowe). W przypadku zgodności decyzji z prawem skarga podlega oddaleniu. W toku tej kontroli sąd nie bierze pod uwagę względów poza prawnych, a więc takich, które nie wynikają z przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w konkretnej sprawie. W rozpatrywanej sprawie, poczynione zaskarżoną decyzją ustalenia faktyczne nie są kwestionowane. Istota sporu sprowadza się natomiast do oceny prawnej tych ustaleń w części dotyczącej okresu zatrudnienia skarżącej w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej. Skarżąca wprost wskazała w skardze, że nie rozumie dlaczego okres Jej pracy w Stacji Hodowli Roślin po dniu [...] nie może być zaliczony do okresu pracy w państwowym gospodarstwie rolnym, skoro od tej daty gospodarstwo to przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa. W ocenie sądu, dokonana przez organy orzekające interpretacja przepisów prawa materialnego mających w sprawie zastosowanie jest prawidłowa. Skarżąca, jak to wynika z akt administracyjnych, wystąpiła o przyznanie świadczenia przedemerytalnego "po byłych PGR" jak to napisała we wniosku z dnia [...]. Trafnie przyjęto, że wniosek ten należy rozpatrzeć na podstawie art. 150 b ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Przepis ten stanowi, że: "Pracownikowi byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 lipca 2004 r. spełniał warunki określone w art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 stycznia 2002 r. z wyłączeniem wyrazów "w dniu 7 listopada 2001r." Cytowany art. 150 b dodany został przez art. 1 pkt 76 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 164, poz. 1366) z dniem 1 listopada 2005 r. Zgodnie z art. 37 k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu wymaganym przez art. 150 b ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach runku pracy "Pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne jeżeli posiadał status bezrobotnego oraz spełniał łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek- co najmniej [...]50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna; 2) posiadał okres uprawniający do emerytury-wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn; 3) był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat; 4) zamieszkiwał w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym" Zestawienie treści tych dwóch przepisów prowadzi do wniosku, że intencją ustawodawcy dodającego do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy art. 150b, było objęcie ochroną pracowników byłych przedsiębiorstw gospodarki rolnej, poprzez stworzenie im prawa do uzyskania świadczenia przedemerytalnego na dogodnych warunkach- zważywszy na przyjęte w art. 37 k ust. 9 pkt 1-2 stosunkowo niskie granice wieku i okresu uprawniającego do emerytury- o ile byli zatrudnieni przez stosunkowo długi okres tj. 10 lat w byłych państwowych przedsiębiorstwach gospodarki rolnej (w skrócie PPGR) oraz zamieszkiwali w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony wysokim bezrobociem strukturalnym, a więc w miejscu, gdzie szanse znalezienia pracy są minimalne. Jest poza sporem, że skarżąca spełniła warunki ustawowe, poza wymogiem zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w byłym PPGR przez okres co najmniej 10 lat. Zawarty w art. 37k ust. 9 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu warunek obejmuje, wbrew odmiennym wywodom skargi, wyłącznie okres pracy w byłych PPGR i jak trafnie przyjęły to organy obu instancji, do wymaganego tym warunkiem okresu 10 lat nie podlega zaliczeniu okres pracy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa pracowników byłych PPGR przejętych przez tę Agencję. Gdyby ustawodawca zamierzał do okresu 10 lat zaliczyć okres zatrudnienia w AWRSP, która przejęła w imieniu Skarbu Państwa mienie po zlikwidowanych, w trybie ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 57, poz. 603), państwowe przedsiębiorstwa gospodarki rolnej, to zawarłby odpowiednie ku temu wskazanie w tekście przepisu prawa. Z tego powodu, zdaniem sądu, nie zaliczenie M. Z. w zaskarżonej decyzji okresu zatrudnienia od [...] do [...] w Gospodarstwie Hodowli Roślin Skarbu Państwa powstałym w dniu [...] po zlikwidowanej Stacji Hodowli Roślin , która była Państwowym Przedsiębiorstwem Gospodarki Rolnej -nie narusza prawa. W tym stanie sprawy należało oddalić skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.