II SA/Sz 273/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. W. i K. W. na postanowienie z dnia [...] o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 15 marca 2019 r., wydanym w sprawie II SA/Sz 273/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę K. W. i K. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, przyjmując, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Zażalenie na postanowienie wnieśli K. W. i K. W., domagając się jego uchylenia i wskazując, że skargę wnieśli w przewidzianym ustawowo terminie, bowiem w dniu 10 stycznia 2019 r. doręczono im postanowienie o odmowie uzupełnienia opisanej wyżej decyzji i od tego dnia biegł termin do wniesienia skargi. Skarga została wniesiona ustawowo przewidzianym terminie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – j.t. ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W badanej sprawie, podniesiony w zażaleniu zarzut okazał się uzasadniony. Analiza akt postępowania prowadzi bowiem do wniosku, że decyzja Wojewody z dnia [...] r., nr [...], została skarżącym doręczona w dniu 5 grudnia 2018 r. Następnie, wnioskiem z dnia 18 grudnia 2018 r., zwrócili się oni do organu o uzupełnienie decyzji wskazując, że w istotny sposób pomija stan faktyczny i prawny w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] r., doręczonym skarżącym w dniu 10 stycznia 2019 r., Wojewoda odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Stosownie do art. 11 § 2 k.p.a. uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). W realiach badanej sprawy należało zatem uznać, że skarżący zachowali termin do wniesienia skargi, bowiem termin ten rozpoczął swój bieg po doręczeniu im odpisu postanowienia z dnia [...] r., a nie jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu po dniu doręczenia zaskarżonej decyzji. Z tych względów zażalenie skarżących jawi się jako oczywiście uzasadnione, co stanowiło podstawę jego uchylenia. Sąd nie uwzględnił wniosku o zwrot kosztów postępowania wywołanego zażaleniem, bowiem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zwrotu przez sąd wpisu od zażalenia na postanowienia sądu I instancji w przypadku uwzględnienia tego zażalenia na podstawie art. 195 § 2.