II SA/Sz 276/06
WyrokWSA w Szczecinie2006-09-27
Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Maria Mysiak, Danuta Strzelecka-Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy budowa instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu, na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego, wymaga pozwolenia na budowę lub zgłoszenia?Ratio decidendi
Budowa instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy naruszył prawo materialne, nie uwzględniając tej zmiany stanu prawnego, co skutkowało wydaniem decyzji nakazującej wykonanie czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem, podczas gdy taka sytuacja nie zachodziła.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakładającej na Firmę A. obowiązek przedłożenia dokumentów (inwentaryzacji, opinii technicznej) w związku z wykonaniem wewnętrznej instalacji telefonicznej. Organ I instancji uznał roboty za wykonane bez pozwolenia na budowę. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy, uchylając jedynie termin. Firma A. zaskarżyła decyzję, argumentując, że instalacja telekomunikacyjna nie wymaga pozwolenia na budowę na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego (w wersji obowiązującej w dacie odwołania). Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2006 r. sprawy ze skargi Firmy A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 104 § 1 kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2003r,. Dz.U. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Firmę A ; inwestora robót budowlanych, związanych z wykonaniem wewnętrznej instalacji telefonicznej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym znajdującym się na działce Nr [...] w [...] obowiązek dostarczenia następujących dokumentów:
1. inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej zrealizowanych robót budowlanych wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane.
2. opinii technicznej wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, określającej zgodność wykonanych robót z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej.
3. zgody współwłaścicieli nieruchomości na wykonane roboty lub odpisu pozwu złożonego w sądzie powszechnym, dotyczącego rozstrzygnięcia przedmiotowego zagadnienia wstępnego.
Termin wykonania obowiązku określono do dnia [...] roku.
W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wskazał, iż w trakcie prowadzonego postępowania wszczętego na wniosek jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, ustalono, że inwestor wykonał na podstawie ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] roku znak [...] oraz zatwierdzonego projektu budowlanego - sieć telefoniczną, wraz z wewnętrzną instalacją telefoniczną w budynku mieszkalnym znajdującym się na działce Nr [...] w miejscowości [...], gmina [...].
Zatwierdzony projekt budowlany nie przewidywał instalacji telefonicznej wewnątrz budynku, co oznacza, że roboty te zostały wykonane bez stosownego pozwolenia na budowę.
Przedłożenie żądanej inwentaryzacji i opinii, pozwoli na dalszy tok postępowania w przedmiotowej sprawie.
Od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie złożyła Firma A. , reprezentowana przez [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że stanowisko organ I instancji, że roboty budowlane związane z instalacji telefonicznej w jednym z mieszkań wykonane zostały bez stosownego pozwolenia na budowę – jest bezpodstawne.
Firma A. posiadała zgodę wszystkich współwłaścicieli na zainstalowanie Punktu Dostępnego (PD) na budynku, a brak zgody dotyczy tylko doprowadzenia od PD zainstalowanego na ścianie do mieszkania Pani [...]. Zdaniem skarżącej - zgoda współwłaścicieli na instalację PD jest równoznaczna ze zgodą na instalację wewnętrzną, co znajduje należyte umocowanie prawne w przepisach ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga, m. in., budowa przyłączy do budynków, w tym przyłączy telekomunikacyjnych.
Bez instalacji wewnętrznej, doprowadzenie Punktu Dostępnego nie ma racjonalnego uzasadnienia, albowiem nie będzie osiągnięty cel realizowanej inwestycji, tj. potencjalni abonenci nie będą mogli być połączeni z siecią telekomunikacyjną operatora, co uniemożliwi im korzystanie z łączności telefonicznej. Celem uzyskania wskazanego wyżej pozwolenia na budowę nie było zainstalowanie jedynie Punktu Dostępnego, lecz także umożliwienie potencjalnym odbiorcom korzystania z sieci TP.
Z obowiązującej ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz z poprzednio obowiązujących ustaw - Prawo telekomunikacyjne i o łączności wynika dla właścicieli nieruchomości i użytkowników wieczystych, obowiązek umożliwienia operatorom instalowania na nieruchomości, m. in., urządzeń telekomunikacyjnych.
Brak jest zatem uzasadnienia prawnego do domagania się od skarżącej wskazanych w decyzji dokumentów.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak [...], na podstawie art. 138 § l pkt 2 kpa (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późno zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późno zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu i określił nowy termin wykonania czynności do dnia [...], a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z przepisem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.
Natomiast przepisy art. 29-31 ustawy Prawo budowlane, określające, m. in., roboty budowlane, których wykonanie nie wymaga ani uzyskania pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia zamiaru ich wykonania właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, nie ustanawiają takiego wyjątku w odniesieniu do robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji telefonicznej wewnątrz budynku.
Z przepisów art. 50 ust. 1 pkt l i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane wynika, iż w przypadku samowolnego wykonania robót budowlanych innych niż wybudowanie obiektu budowlanego lub jego części, właściwy organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada na sprawcę samowoli budowlanej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.
Poza sporem jest, iż sprawcą przedmiotowej samowoli budowlanej jest Firma A.. Tym samym zaskarżona decyzja, nakładająca na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wybudowanej samowolnie instalacji telefonicznej do stanu zgodnego z prawem - jest zasadna, także co do treści i zakresu nakazanych czynności.
Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ drugiej instancji wyjaśnił, iż niniejsze postępowanie nie dotyczy wykonania przyłącza telefonicznego (PD), lecz instalacji telefonicznej wykonanej od tego przyłącza do mieszkania Pani [...]. Natomiast zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę projekt budowlany wyraźnie stwierdza, iż nie obejmuje instalacji telefonicznych wewnątrz budynków, zatem instalacja telefoniczna do mieszkania Pani [...] wybudowana została samowolnie, a zgoda wszystkich współwłaścicieli przedmiotowego budynku nie zastępuje decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przepisy nakładające na właścicieli nieruchomości oraz użytkowników wieczystych obowiązek umożliwienia operatorom instalowania na nieruchomościach, m. in., urządzeń telekomunikacyjnych, nie zwalniają inwestora z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
W projekcie budowlanym - nie ma mowy o budowie instalacji telefonicznych wewnątrz budynku, a w szczególności o instalacji telefonicznej do mieszkania Pani [...], dlatego jest nałożenie przez organ pierwszej instancji obowiązku przedłożenia opinii technicznej wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, określającej zgodność wykonanych robót z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej – jest zasadne.
Powyższą decyzję Firma A. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia oraz umorzenie postępowania w sprawie i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W skardze powtórzono i rozwinięto argumenty przytoczone w odwołaniu.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skargę uznać należy za zasadną.
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego. Wbrew temu, co stwierdza w swej decyzji organ odwoławczy – art. 29 ust. 1 pkt 27 prawa budowlanego stanowi, iż nie wymaga pozwolenia na budowę budowa instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu.
Art. 30 Prawa budowlanego nie nakłada zaś na taką budowę lub związane z nią roboty budowlane obowiązku zgłoszenia.
Przepis art. 29 ust. 1 pkt 27 prawa budowlanego dodany został do ustawy przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005r. (Dz.U. nr 163 poz. 1364) i wszedł w życie z dniem 26 września 2005r., zatem obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji organu II instancji.
Organ ten, którego obowiązkiem było ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem obowiązującego stanu prawnego powyższej zmiany stanu prawnego nie uwzględnił, czym naruszył przepis prawa materialnego.
W przedmiotowej sprawie nie zachodziła zatem sytuacja opisana w dyspozycji art. 50 i 51 prawa budowlanego, wobec tego wydanie z powołaniem się na te przepisy decyzji, nakazującej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, stanowi ich naruszenie.
W tym stanie rzeczy, uznając skargę za zasadną, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Orzeczenie w pkt II wyroku oparte zostało na art. 152 p.p.s.a. zaś o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło