II SA/Sz 278/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski /spr./ Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania remontu budynków gospodarczych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta wniósł sprzeciw do złożonego przez T. B. w dniu [...] r. zgłoszenia zamiaru wykonania remontu budynków gospodarczych położonych na działkach nr ewid. [...] i [...] przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż postanowieniem z dnia [...] r. (doręczonym [...] r.) zobowiązano inwestora do uzupełnienia przedmiotowego zgłoszenia w terminie do [...] r. przez jego poprawienie, usunięcie braków i błędów, w tym dostarczenie uzgodnienia zakresu przedmiotowych robót budowlanych z Konserwatorem Zabytków. Po przeanalizowaniu złożonego przez Inwestora uzupełnienia organ stwierdził, iż "zawarte w nim wyjaśnienia i informacje nie tworzą prawidłowego i pełnego spełnienia nałożonego w/w postanowieniem obowiązku. W tej sytuacji Starosta nie ma możliwości prawidłowo ocenić i rozpatrzyć przedmiotowe zgłoszenie". Organ nie przychylił się do prośby skarżącej o przedłużenie terminu złożenia wymaganych uzgodnień z [...], "gdyż termin i zakres postanowienia z dnia [...] r. zobowiązującego do uzupełnienia zgłoszenia został określony bardzo czytelnie i jednoznacznie". Od powyższej decyzji T. B. złożyła odwołanie, podając, iż termin wydania uzgodnień przez Inspektora Zabytków jest od niej niezależny a organ bezpodstawnie odmówił jej przedłużenia terminu do złożenia tego dokumentu. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.. W uzasadnieniu wskazano, iż Starosta, po stwierdzeniu braków w przedłożonym wniosku z dnia [...] r. prawidłowo wydał w dniu [...] r. postanowienie nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów w terminie do[...] r. Inwestor, pismem z dnia [...] r. złożył nowe zgłoszenie robót nie wymagających pozwolenia na budowę oraz nowe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oba te dokumenty nie są podpisane przez inwestora oraz nie są uzupełnione o część braków wskazanych przez organ. Z tych powodów Starosta właściwe wydał decyzję o odmowie przyjęcia zgłoszenia. W uzasadnieniu skargi podaje, iż organ naruszył zasady kodeksu postępowania administracyjnego, w tym prawo strony do składania wniosków o przedłużenie terminu złożenia wymaganych dokumentów. Skarżąca podnosi, że organ I instancji nałożył na nią obowiązek przedłożenia uzgodnień z Konserwatorem Zabytków, który to organ nie mógł w wyznaczonym terminie takiego uzgodnienia sporządzić. Organ II instancji nie uwzględnił jednak wniosku skarżącej o przedłużenie terminu do przedłożenia wymaganego uzgodnienia. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w uzasadnieniu podtrzymując argumenty zawarte w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm. – dalej P.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona wadliwa choć z innych przyczyn niż wskazane w skardze. Jako podstawę materialnoprawną wydania kwestionowanych decyzji organy powołały art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.). Stosownie do treści tego przepisu w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ, w drodze postanowienia, nakłada na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.. Powodem wniesienia sprzeciwu do złożonego przez skarżącą zgłoszenia było –jak wynika z treści decyzji organów obu instancji – nieusunięcie przez skarżącą braków głoszenia. Choć organy obu instancji wyraźnie tego nie stwierdzają posługując się ogólnikowym stwierdzeniem, że zgłoszenie nie zostało uzupełnione o część braków, to w istocie chodzi tu o niewykonanie przez zgłaszającą zawartego w postanowieniu z [...] r. zobowiązania przedłożenia uzgodnienia zakresu robót budowlanych z Konserwatorem Zabytków, w terminie do [...] r. Art. 30 ust.2 Prawa budowlanego nie przewiduje żądania przez organ budowlany takiego uzgodnienia.. Z art. 29. ust 2. ustawy Prawo budowlane wynika, iż wykonanie remontu obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Jeśli obiekt, który zamierza remontować skarżąca, jest wpisany do rejestru zabytków, to żądanie od skarżącej przedłożenie uzgodnień z Inspektorem Zabytków nie miało podstaw. W takim przypadku organ powinien był od razu wnieść sprzeciw Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, nie wynika jednak aby obiekty położone na działkach nr ewid. [...] i [...] przy ul. [...] w [...], które zamiar remontu zgłosiła skarżąca, były wpisane do rejestru zabytków lub teren objęty był nadzorem konserwatora. Nie wiadomo zatem na jakiej podstawie organ wymagał od skarżącej uzgodnień z konserwatorem zabytków. Kwestia ta nie została w toku postępowania i w treści zaskarżonej decyzji należycie wyjaśniona, co stanowi naruszenie art. 7, 8 i 9 Kpa, mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Odrębną kwestią jest doręczenie skarżącej zobowiązania w takim terminie, że nie była ona w stanie zobowiązanie to we wskazanym terminie wykonać. Natomiast zawarty w decyzji organu odwoławczego zarzut, że złożone przez skarżącą w dniu [...] r. dokumenty, wymagane postanowieniem z [...] r. nie są podpisane przez inwestora nie mógł być podstawą sprzeciwu, opartego na przesłance nieuzupełnienia braków dokumentacji. W takiej sytuacji ma zastosowanie art. 64 § 2 Kpa, którego w tym przypadku w okresie między [...] a .[...] r. kiedy została wydana decyzja organu I instancji - nie zastosowano. W tym stanie rzeczy decyzje obu instancji należało uchylić jako naruszające prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c). Orzeczenie w pkt II oparte jest na przepisie art. 152 P.p.s.a. zaś orzeczenie o kosztach na art. 200 w/w ustawy.