II SA/Sz 278/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] Decyzją wydaną w dniu [...] r. nr [...] Wójt Gminy M. ustalił inwestorom - S. W. i K. W. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania parteru budynku mieszkalnego jednorodzinnego na lokal usługowy wraz z rozbudową na terenie działki nr [...] obręb S., gmina M.. Pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. A. I., działając w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 7 Kodeksu postępowania administracyjnego wniosła o stwierdzenie nieważności rzeczonej decyzji Wójta Gminy M.. W rozpoznaniu powyższego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji ustalającej warunki zabudowy. Powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. I. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze, w oparciu o przepis art. 159 § 1 K.p.a. wniosła o wstrzymanie robót budowlanych w postaci rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalno-usługowego prowadzonych w oparciu o decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] r. ustalającą warunki zabudowy. W ocenie skarżącej wstrzymanie robót budowlanych jest konieczne wobec rażącego naruszenia prawa i krzywdzącego wymiaru dla niej jak również innych właścicieli sąsiednich działek, a nawet mieszkańców całej miejscowości S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r. rozpoznany został w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a). Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kierowany do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może dotyczyć także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu, orzeczenie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, jest aktem wydanym w granicach tej samej sprawy, co będąca przedmiotem skargi decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy. Przechodząc zatem do przedmiotu wniosku, wyjaśnić należy, że o wstrzymaniu wykonania aktu można mówić wyłącznie w odniesieniu do rozstrzygnięć administracyjnych, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361). W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca wniosła o wstrzymanie robót budowlanych w postaci rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalno-usługowego położonego na działce nr [...] w obr. S. w, gm. M., prowadzonych w oparciu o decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy. Odnosząc się do tak sformułowanego wniosku wyjaśnić należy, że stosownie do art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm.), decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Samodzielnie nie uprawnia do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych, nie może stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych i nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Uprawnia jedynie inwestora do wystąpienia do właściwego organu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a dopiero ostateczna decyzja wydana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę jest podstawą dla inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Celem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest wskazanie, czy inwestycja danego rodzaju może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Tym samym decyzja ustalająca warunki zabudowy nie narusza żadnych praw i nie prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., stanowiących przesłanki wstrzymania W celu zapobieżenia realizacji spornej inwestycji poprzez wstrzymanie robót budowlanych skarżąca winna wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wydanej w oparciu o decyzję ustalającą warunki zabudowy, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Dopiero bowiem ta decyzja podlega wykonaniu i to na jej podstawie inwestor prowadzi proces budowlany. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które miałaby wywołać decyzja ustalająca warunki zabudowy. Z tego względu, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.