II SA/Sz 279/05

PostanowienieWSA w Szczecinie2006-09-28

Skład orzekający: Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest uprawniony do oceny dopuszczalności skargi wnoszonej do sądu administracyjnego i na tej podstawie odmówić jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do rozstrzygania o dopuszczalności skarg wnoszonych do sądu administracyjnego. Swoje stanowisko w tym zakresie może przedstawić jedynie w odpowiedzi na skargę. Orzekanie w przedmiocie dopuszczalności skargi należy do kompetencji sądu administracyjnego. Niewykonanie obowiązku przekazania skargi sądowi w ustawowym terminie, nawet jeśli organ błędnie uznał skargę za niedopuszczalną, uzasadnia wymierzenie grzywny na wniosek skarżącego.
Stan faktyczny
P.J. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za nieprzekazanie w terminie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ zwrócił skargę, błędnie uznając się za niewłaściwy do jej rozpatrzenia i przekazania sądowi. Sąd rozpoznał wniosek o wymierzenie grzywny, biorąc pod uwagę zarówno zaniechanie organu, jak i nadmierne korzystanie przez skarżącego z prawa do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę oraz zasądził od niego na rzecz P.J. zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia N S A - Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] z tytułu nie przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. Wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] grzywnę w kwocie (...) złotych II. Zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz P.J. kwotę (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. P.J. wniósł o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] w maksymalnej wysokości za nie przesłanie, w prawnie zakreślonym terminie, złożonej w siedzibie tego organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Do wniosku P.J. dołączył kserokopie poniższych dowodów, opatrzonych prezentatami organów, do których zostały złożone: wniosku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]r. o udzielenie informacji publicznej; zażalenia z dnia [...]r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]; skargi z dnia [...]r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] złożonej w siedzibie tego organu i adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]; pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]r. informującego o zwrocie skarg złożonych w dniu [...]r. adresowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z uzasadnieniem, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie jest władny do rozpatrywania wniesionych za jego pośrednictwem przez P.J. skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zobowiązany przez Sąd do udzielenia odpowiedzi na wniosek i nadesłania akt administracyjnych wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że P.J. w dniach [...]r. "złożył wycinki papierowe", na których zawarto pytania, których tematyka była różnorodna i nie dotyczyła zakresu działania Inspektoratu. W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie był właściwy do udzielenia odpowiedzi. Organ powołał się na swoje pismo z [...]r. znajdujące się w aktach administracyjnych o zwrocie P.J. 20 pasków papierowych nie dotyczących kompetencji Inspektoratu, który nie jest właściwy do rozpatrywania zawartych w nich "pojedynczych zdań". Nadto organ powołał się na inną sprawę ze skargi P.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] odrzucił skargę wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego akt lub czynność jest przedmiotem zaskarżenia, ma trzydzieści dni na udzielenie odpowiedzi na skargę oraz przesłanie jej sądowi wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej wyżej ustawy. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 ustawy P.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że mimo upływu 30 - dniowego terminu do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie wykonał ciążącego na nim obowiązku błędnie przyjmując, jak wynika to z pisma z dnia [...] r., że skarga na jego bezczynność została wniesiona w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Przyjęcie przez organ, że wniesiona przez P.J. skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uzasadniało zaniechania przekazania skargi do Sądu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] jako organ administracji publicznej nie jest uprawniony do rozstrzygania o dopuszczalności skarg wnoszonych do sądu administracyjnego a swoje stanowisko w tym zakresie może co najwyżej przedstawić w odpowiedzi na skargę. Orzekanie w przedmiocie dopuszczalności skargi należy do kompetencji właściwego sądu administracyjnego (art. 58 P.p.s.a.). W tym stanie sprawy wniosek P.J. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. okazał się zasadny. Nie było natomiast podstaw do wymierzenia grzywny w maksymalnej wysokości-- o co wnosił P.J. Orzekając grzywnę Sąd z jednej strony kierował się tym, że przyczyną nie przekazania skargi i odesłania jej adresatowi nie było lekceważenie praw strony i obowiązków organu, lecz błędne przyjęcie, że organ nie ma obowiązku przekazywać sądowi skarg, jego zdaniem niedopuszczalnych, z drugiej zaś strony zważył szerszy kontekst sprawy. Mianowicie, zarówno z materiałów niniejszej sprawy jak i z okoliczności innych spraw sądowo-administarcyjnych znanych Sądowi z urzędu wynika w sposób niepodważalny, że P.J. z przysługującego mu prawa do uzyskania dostępu do informacji publicznej korzysta w sposób nadmierny, zasypując między innymi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] setkami wniosków dotyczących informacji, które niejednokrotnie mają wprawdzie charakter informacji publicznej, ale dla wnioskodawcy nie mają innego znaczenia poza samą satysfakcją ich uzyskania lub asumptem do podejmowania dalszych kroków prawnych w razie niesatysfakcjonującego sposobu załatwienia wniosku. Właśnie ta ilość i jednostkowe rozdrobnienie informacji będących przedmiotem poszczególnych wniosków dowodzi czynienia nadmiernego i niczym nieuzasadnionego użytku z prawa dostępu do informacji publicznej przez uprawniony podmiot, mającego charakter nadużycia tego prawa. Powyższa konkluzja osłabia wymowę zaniechania organu w stopniu uzasadniającym wymierzenie symbolicznej grzywny. Z powyższych względów należało postanowić jak w pkt I postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt II postanowienia) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 tej samej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło