II SA/Sz 279/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na czynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej postanawia: odrzucić skargę. B. M. w dniu [..] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wystąpiła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na czynność Dyrektora Samodzielnego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej z dnia [...] r., Nr[...] , którą odmówił wydania skarżącej dokumentacji medycznej zmarłego brata, powołując się na ustawę z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2009 r., nr 52, poz. 417 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że w dniu 11 sierpnia 2014 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmową udostępnienia dokumentacji medycznej. Odpowiedzina powyższe wezwanie organ udzielił pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r., doręczonym skarżącej w dniu 3 września 2014 r. (dowód k. 25-26 akt sądowych). W dniu 3 lutego 2015 r. (dowód potwierdzenia odbioru), Sąd przekazał skargę Dyrektorowi Samodzielnego Publicznego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej celem udzielenia odpowiedzi na skargę i skompletowania akt administracyjnych sprawy. Postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. Sąd odmówił zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych z powodu oczywistej bezzasadności skargi. Następnie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r., Sąd odrzucił, wniesione po upływie terminu, zażalenie skarżącej na ww. postanowienie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze przedmiot spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych, do których odsyła art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", nie budzi wątpliwości Sądu dopuszczalność kwestionowania czynności odmownej udostępnienia dokumentacji medycznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W orzecznictwie ugruntowany został bowiem pogląd, że zarówno udostępnienie dokumentacji medycznej przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, jak i odmowa udostępnienia tej dokumentacji jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. wyrok składu 7 Sędziów z dnia 19 maja 2003 r. OSA 1/03 opubl. ONSA 2003/4/114). Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, a w szczególności, jak w niniejszej sprawie szpital, jest zakładem administracyjnym, który z uwagi na unormowania stanowiące podstawę tworzenia i działalności tego rodzaju zakładów, w określonym zakresie wykonuje funkcję z zakresu administracji publicznej. W zaistniałej sytuacji, uwzględnić również należy, że stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia przedmiotowej skargi, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W takich przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa Wyczerpanie trybu zaskarżenia jest w tej sprawie bezsporne. Skarżąca pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie udostępnienia dokumentacji medycznej. Organ udzielił pisemnej odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r., które zostało doręczone skarżącej w dniu 3 września 2014 r. W takiej sytuacji termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi upływał w dniu 3 października 2014 r. (piątek), który to dzień nie przypadał na sobotę ani dzień ustawowo wolny od pracy. Należy ponadto mieć na względzie, że stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przedmiotową skargę B. M. przesłała bezpośrednio do Sądu. Wyjaśnić zatem należy, że wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu administracyjnego zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że to sąd powinien ją przekazać, zgodnie z treścią art. 54 § 1 P.p.s.a., do właściwego organu administracji. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego) do właściwego organu administracji publicznej. Sąd na podstawie akt sprawy stwierdza, że skarżąca sporządziła skargę dopiero w dniu 3 grudnia 2014 r. i wysłała bezpośrednio do Sądu w dniu 4 grudnia 2014 r., a więc już ze znacznym uchybieniem terminu przewidzianego do zaskarżenia odmowy udostępnienia dokumentacji medycznej, określonego ww. przepisami. W związku z niedochowaniem przez skarżącą trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, za datę wniesienia skargi do Sądu należało przyjąć dzień 3 lutego 2015 r., w którym nastąpiło przekazanie skargi organowi zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że skarga B. M. nie została wniesiona do sądu administracyjnego w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Skarżąca nie składała przy tym wniosku o przywrócenie terminu do dokonania omawianej czynności. Skarga ta stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.