II SA/Sz 279/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpatrzeniu w dniu 8 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. reprezentowanego przez kuratora M. K. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Sekcji ds. Osób Starszych, Osób z Niepełnosprawnościami i Mieszkań Chronionych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S., przyznano A. T. zasiłek celowy z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu obuwia, odzieży zimowej i środków czystości w kwocie 150 zł jednorazowo. W powyższym rozstrzygnięciu pouczono stronę o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Pismem z dnia 15 lutego 2023 r. A. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję, kwestionując wysokość przyznanego zasiłku. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2023 r. Sąd wezwał M. K. pełniącą funkcję kuratora A. T. do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje skargę z dnia 15 lutego 2023 r. częściowo ubezwłasnowolnionego A. T. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie kurator M. K. oświadczyła, że podtrzymuje skargę wniesioną przez A. T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 - dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W myśl art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 – dalej "k.p.a."), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.). Podkreślić należy, że wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania odwoławczego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadą jest zatem, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na decyzję wydaną przez organ II instancji. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] przyznającą zasiłek celowy, czyli na decyzję organu pierwszej instancji. Niewątpliwe na powyższe rozstrzygnięcie przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (art. 17 pkt 1 k.p.a.), o czym prawidłowo pouczono w doręczonej stronie decyzji. Dopiero zatem po rozpoznaniu odwołania i wydaniu rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Stąd też złożenie skargi na decyzję Prezydenta Miasta, z uwagi na wskazany wyżej przepis art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.