II SA/Sz 281/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na czynność materialno – techniczną Burmistrza z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania numeru porządkowego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych. Wnioskiem z dnia [...] R. B. zwrócił się do Burmistrza o ustalenie numeracji dla nieruchomości gruntowej, położonej, działka[...]. Pismem z dnia[...], wyrażającym czynność materialno - techniczną, Burmistrz zawiadomił R. B., że w oparciu o art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005r., Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.), dla budynku położonego na działce nr [...] nadano numer porządkowy – "". Powołaną wyżej czynność materialno - techniczną Burmistrza, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, R. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie [...] zł. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz w piśmie z dnia [...] wyraził stanowisko o słuszności nadania numeru porządkowego, w sposób przedstawiony w treści kwestionowanej czynności materialno – technicznej. W piśmie z dnia [...] uzupełnionym pismem z dnia [...] R. B. złożył oświadczenie, że cofa skargę na powołaną wyżej czynność materialno – techniczną i wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Wyjaśniając przyczyny cofnięcia skargi, R. B. wyjaśnił, że doszło do porozumienia między skarżącym a organem, co do oznaczenia budynków, położonych na działce nr[...]. Dla posesji skarżącego przypisano nr główny "". Skarżący podał, że w takiej sytuacji rozpoznanie skargi i wydanie wyroku w sprawie, straciło sens, wobec czego cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego w tejże sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie skarżący R. B. pismem z dnia [...] uzupełnionym pismem z dnia [...] cofnął skargę na opisaną powyżej czynność materialno – techniczną, a dokonana czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem w pkt I postanowienia umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzec w pkt II postanowienia o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tej samej ustawy.