II SA/Sz 283/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na pismo Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości i składników wynagrodzenia Starosty postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy S. A. wniósł r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na pismo Wojewody [...] z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości i składników wynagrodzenia Starosty [...] . Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek, na urzędowym formularzu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący mieszka z żoną, a miesięczny dochód rodziny wynosi [...] zł. Skarga S. A. wraz z załącznikami została przesłana przez Sąd, według właściwości, do Wojewody [...] w dniu [...] r. Jednocześnie Sąd zwrócił się o udzielenie odpowiedzi na skargę i nadesłanie akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż pismo Wojewody wskazujące na brak podstaw prawnych do unieważnienia uchwały Rady Gminy w [...] nr XXIV/III/167/2008, nie mieści się w kategorii spraw lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które objęte są kontrolą sądową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" LexisNexis Warszawa 2008 s. 472 i 473, jak również postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 1064/08; dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie S. A.i wniósł skargę na pismo Wojewody [...] z dnia[...] . nr [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] r. kwestionujące zgodność z przepisami prawa uchwały nr XXIV/III/167/2008 Rady Powiatu w [...] z dnia [...] r. podjętej w sprawie ustalenia wysokości i składników wynagrodzenia Starosty [...] Powyższe pismo organu nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, gdyż stanowi jedynie wyjaśnienie organu wskazujące, iż w sprawie brak jest przesłanek do zastosowania przysługujących organowi nadzorczemu środków prawnych zmierzających do wyeliminowania ww. uchwały. Skarga na pismo informujące jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. podlegających kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż skarga S. A. i jest bezzasadna z uwagi na jej niedopuszczalność, a tym samym, że została spełniona przesłanka z art. 247 ww. ustawy umożliwiająca odmówienie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.