II SA/Sz 287/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak - Siuda Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska /spr./ Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Joanna Janczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania I. u c h y l a zaskarżone postanowienie II. u c h y l a postanowienie Wojewody z dnia [...]r. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania III. z a s ą d z a od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę [...] zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania Burmistrz decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydana na podstawie art. 104 kpa oraz art. 4 ust.1, art. 6 ust. 1, art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1387 ) orzekł o wymeldowaniu A. M. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego w [...]. W dniu [...] r. do tego organu wpłynęło odwołanie A. M. od powyższej decyzji oraz wniosek o przywrócenie na podstawie art. 58 kpa terminu do wniesienia odwołania. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art. 123 § 1 i art. 59 § 1 w związku z art. 58§ 1 i 2 Kpa po rozpatrzeniu wniosku- odmówił A. M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ przyjął, jak wynika to z uzasadnienia postanowienia, że nie wnioskodawca nie spełnił łącznie wszystkich przesłanek z art. 58 Kpa. Postanowieniem z tej samej daty tj.[...] r. Nr [...] Wojewoda na podstawie art. 134 Kpa, w związku z wniesieniem odwołania przez A. M. od decyzji organu I instancji o wymeldowaniu, stwierdził uchybienie terminu do wniesienie odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia Wojewoda ustalił, że decyzja z dnia [...] r. wymeldowaniu została skutecznie doręczona A. M. w dniu [...]r. a 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] r. zaś odwołanie zostało wniesione [...] A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 Kpa, a ponadto wskazał na nie zawiadomienie przez organ I instancji Jego pełnomocnika o zakończeniu postępowania i wydaniu decyzji. Na tę okoliczność wniósł o przesłuchanie przez Sąd w charakterze świadka D. M., którego ustanowił swym pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym. Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu a odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona skarżącemu, mimo że nie została wysłana do jego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się zasadna, bowiem sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że akt ten w istotny sposób narusza prawo. Wobec zawartego w skardze wniosku dowodowego, wyjaśnić trzeba na wstępie, stosownie do art. 133 § 1 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej określanej jako P.p.s.a., sąd administracyjny wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, co oznacza miedzy innymi, że co do zasady nie przeprowadza na rozprawie nowych dowodów. Z mocy art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd jedynie może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z akt administracyjnych organu I instancji wynika, że A. M. ustanowił w postępowaniu administracyjnym pełnomocnika w osobie D. M. (k.16 akt). Zakres pełnomocnictwa podpisanego w dniu [...] r. określony został następująco: " do działania za mnie przed organami jednostek samorządu terytorialnego w [...] oraz organami administracji samorządowej i rządowej w sprawie wszczętego postępowania administracyjnego o sygn. akt [...]. Z zawartej w tych aktach decyzji burmistrza wynika dalej, że organ I instancji jako osoby którym decyzje należy doręczyć wskazał: Z. M. i A. M. Wśród dowodów doręczenia decyzji nie ma dowodu, z którego wynikałoby jej doręczenie pełnomocnikowi skarżącego. Zgodnie z art. 40 § 2 Kpa, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Wbrew stanowisku organu odwoławczego, w takiej sytuacji procesowej, nie ma podstaw do uznania za skuteczne doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji. Przeciwnie, doręczenie decyzji tylko stronie, jeśli ustanowiła pełnomocnika uznać trzeba za bezskuteczne. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, a wiec również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi a nie stronie. W konsekwencji, termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji zaczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi. Skoro w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji nie została doręczona pełnomocnikowi strony (fakt ten został przyznany w odpowiedzi na skargę), to termin do wniesienia odwołania w ogóle nie zaczął biec, a zatem skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Pominięcie przez organ administracji pełnomocnika strony jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu administracyjnym i uzasadnia wznowienie postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa ( por. wyrok NSA z 10.02.1987r. Sygn. akt SA/Wr 875/86, ONSA 1987, Nr 1, poz.13) . Z powyższych względów należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.b) P.p.s.a. orzec jak w pkt I sentencji. Jednocześnie, dla usunięcia naruszenia prawa, Sąd uznał za niezbędne, dla końcowego załatwienia sprawy, uchylenie w trybie art. 135 P.p.s.a. postanowienia Wojewody z dnia [...]r. stwierdzającego uchybienie przez A. M. terminu do wniesienia odwołania, które wprawdzie nie było zaskarżone, ale wydane zostało w granicach sprawy, której dotyczy skarga (pkt II wyroku). Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania ( pkt III wyroku) oparte zostało o art. 200 P.p.s.a.