II SA/Sz 287/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nowogardzie z dnia 3 listopada 2010 r. Nr XLV/385/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "NOWOGARD – obręb nr 6" postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. M. M., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła za pośrednictwem organu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia 3 listopada 2010 r. Nr XLV/385/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "NOWOGARD – obręb nr 6". W odpowiedzi na skargę organ pozostawił Sądowi rozstrzygnięcie sprawy. Sąd pismem z dnia 15 marca 2018 r. zobowiązał pełnomocnika skarżącej do wykazania, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu strona wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Miejskiej w N. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi w dniu 3 kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie, ani do dnia dzisiejszego, do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nie wypełnienia warunków koniecznych do jej skutecznego wniesienia. Skarga M. M. złożona została w oparciu o art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Podstawę taką wprost wskazano w jej treści. Art. 101 ustawy o samorządzie gminnym podlegał w ostatnim okresie nowelizacji. W obecnym jego brzmieniu wniesienie skargi na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zauważyć jednak należy, że w myśl przepisów przejściowych ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017 r., poz. 935) przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym tą nowelizacją stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia, a więc po 1 czerwca 2017 r. (zob. art. 17 ust. 2 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała z dnia 3 listopada 2010 r. Stosuje się do niej zatem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym według brzmienia obowiązującego do dnia 31 maja 2017 r. (wówczas tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 446 ze zm.). Przepis ten stanowił wówczas, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". W związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 15 marca 2018 r., przyjąć należało, że M. M. wnosząc skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nowogardzie nie wyczerpała warunku jej skutecznego wniesienia obejmującego złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jest to wystarczający powód do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2017 r., I OSK 2492/17 oraz z dnia 26 września 2017 r., II OSK 2034/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z wymienionych wyżej względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.