II SA/Sz 29/14

Dnia 22 sierpnia 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 29/14 wydanego w sprawie ze skargi C. T. na uchwałę Rady Gminy Kozielice z dnia 17 maja 2013 r. Nr XIX/210/2013 w przedmiocie przyjęcia zmiany statutu Związku Gmin Dolnej Odry p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. M. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] (słownie: [...]) złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalną skargę C. T. na uchwałę Rady Gminy Kozielice z dnia 17 maja 2013 r. Nr XIX/210/2013 w przedmiocie przyjęcia zmiany statutu Związku Gmin Dolnej Odry. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2015 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata z urzędu. W dniu 4 lipca 2016 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył pełnomocnikiem skarżącego adwokata M. M. W dniu 1 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), oraz na podstawie § 22 obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 180 zł. W przedmiotowej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika zostało przyznane skarżącemu już po odrzuceniu skargi. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie - w kwocie 180 złotych, powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wyżej wskazanego rozporządzenia.