II SA/Sz 290/13

Dnia 18 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jego skargi na postanowienie Rektora Akademii Morskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Rektor Akademii Morskiej postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej z dnia [...] odmawiającej przyznania D.A. stypendium dla najlepszych studentów. Skarżący złożył skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie zawierał uzasadnienia. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 czerwca 2013 r. ) Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku przez określenie przesłanek wskazujących na możliwość wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie odpowiedział na zarządzenie Sądu. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Taka sytuacja występuje w przedmiotowej sprawie. Nie można na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymać wykonania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jako ze swej istoty nie nadającego się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FZ 819/12, LEX nr 1270049). Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to nie nadaje się do wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.