II SA/Sz 290/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. W dniu [...] r. inspektor pracy działający w ramach właściwości miejscowej Okręgowego Inspektoratu Pracy w trakcie przeprowadzania w A. spółce komandytowej kontroli stanowisk pracy przy linii pakowania próżniowego [....] wydał decyzję ustną nr rej. [...] o treści: "wstrzymać prace etykietowania opakowań z kiełbasą, prowadzone przez pracownicę, operującą rękami tuż przed zespołem noży poprzecznych w linii pakowania próżniowego[...] , nazywanej [...] (rok produkcji [...] , usytuowanej na wydziale konfekcjonowania i pakowania)". Kontrolowana Spółka reprezentowana przez radcę prawnego K. K. złożyła odwołanie od opisanej decyzji. W ocenie skarżącej kwestionowana decyzja wydana została z rażącym naruszeniem przepisów prawa o dopuszczalności wydawania decyzji w formie ustnej oraz bez wyrażenia zgody pracodawcy na wydanie decyzji w takiej formie, co spowodowało naruszenie art. 34 ust. 1a ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy w związku z art. 14 § 2 i art. 109 § 2 K.p.a. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości kwestionowanej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji przez organ I instancji w trybie samokontroli. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] wydanym w oparciu o przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn.zm.) w związku z art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2012 r., poz. 404 z późn.zm.) Okręgowy Inspektor Pracy stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez A. od opisanej decyzji ustnej inspektora pracy z dnia [...] r., nr rej. [...] Organ wyjaśnił, że niedopuszczalność odwołania, o której mowa w art. 134 K.p.a. należy rozpatrywać w kontekście wymagań stawianych odwołaniu przez przepisy kodeksu i/lub przez przepisy szczególne. Zgodnie z art. 12 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach nieuregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej podstawie albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ zaznaczył, że w przypadku wydania decyzji w formie ustnej na podstawie cytowanej ustawy, przepisy K.p.a. nie mają zastosowania, ponieważ stosuje się je do spraw nieuregulowanych w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy. Skoro zatem prawo do wydania decyzji ustnej zostało uregulowane w przepisach ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, to wyłączone jest zastosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Dalej organ wskazał, że stosownie do art. 34 ust. 5 wspomnianej ustawy, od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy, podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy, które wnosi się w terminie 7 dni, od daty otrzymania. Zatem od decyzji wydanej w formie ustnej odwołanie nie przysługuje, ponieważ prawo jego wniesienia od tego rodzaju decyzji zostało z mocy powołanego przepisu wyłączone. Na powyższe postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy A. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie kwestionowanego postanowienia zarzuciła mu naruszenie art. 134 K.p.a., polegające na stwierdzeniu przez organ niedopuszczalności odwołania od decyzji ustnej Inspektora Pracy z dnia [...] r., w sytuacji, gdy jej wydanie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącej, przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy dotyczące wydawania decyzji ustnych, nie wyłączają jednocześnie stosowania przepisów K.p.a. dotyczących tej materii, tj. art. 14 § 2 K.p.a. i art. 109 § 2 K.p.a. O powiązaniu rozwiązania zawartego w art. 34 ust. 1a ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy z art. 14 § 2 K.p.a. świadczy zdaniem skarżącej użycie w dyspozycji art. 34 ust. 1a słowa "może". W sytuacji gdyby bowiem ustawodawca przewidywał w określonych kategoriach spraw wydawanie wyłącznie decyzji ustnych, to zawarłby w ustawie w tym zakresie jednoznaczne stwierdzenie. Natomiast użycie wyrazu "może" oznacza powiązanie organu z wynikającym z art. 14 § 2 K.p.a. prawem strony postępowania do wyrażenia zgody bądź nie na wydanie rozstrzygnięcia w formie decyzji ustnej. W związku z tym brak zgody strony postępowania przesądza o obowiązku wydania decyzji w formie pisemnej. Dalej skarżąca wywiodła, że wydanie decyzji ustnej może nastąpić w sytuacji, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie żadna z tych przesłanek nie wystąpiła. Skarżąca nie wyraziła bowiem zgody na wydanie decyzji w formie ustnej, a inspektor pracy w odniesieniu do urządzenia [...] nie stwierdził żadnego zagrożenia, a jedynie wyraził hipotetyczne, niczym nie poparte przypuszczenie o możliwości zbliżenia przez pracownika palców do noży poprzecznych. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia, nie dała podstaw do uznania, że wydane zostało ono z naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie Okręgowy Inspektor Pracy stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji ustnej inspektora pracy, powołując się na treść art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, zgodnie z którym, od decyzji inspektora pracy wydanej w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy, podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji. Ponieważ wskazany przepis przewiduje odwołanie od decyzji wydanych w formie pisemnej zaś decyzja inspektora pracy z dnia [...] r. była decyzją ustną, zatem w ocenie organu nie przysługuje od tej decyzji odwołanie o jakim mowa w tym przepisie. Zdaniem Sądu powyższe stanowisko należy uznać za trafne. W myśl przepisu art. 34 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, decyzje, o których mowa w art. 11 pkt 1-7 i art. 11a, wydawane są w formie pisemnej lub stanowiącej wpis do dziennika budowy. Decyzje, o których mowa w art. 11 pkt 1-4, mogą być wydawane w formie ustnej (art. 34 ust. 1a). Polecenia, o których mowa w art. 11 pkt 8, wydawane są w formie ustnej (art. 34 ust. 1b). Z kolei w myśl art. 11 cytowanej ustawy, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są m.in. uprawnione odpowiednio do: 1) nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie w przypadku, gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy; 2) nakazania: wstrzymania prac lub działalności, gdy naruszenie powoduje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia pracowników lub innych osób wykonujących te prace lub prowadzących działalność; skierowania do innych prac pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych albo pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy przy pracach niebezpiecznych, jeżeli pracownicy ci lub osoby nie posiadają odpowiednich kwalifikacji; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu; 3) nakazania wstrzymania eksploatacji maszyn i urządzeń w sytuacji, gdy ich eksploatacja powoduje bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu; 4) zakazania wykonywania pracy lub prowadzenia działalności w miejscach, w których stan warunków pracy stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Zacytowane przepisy wskazują zatem w jakich przypadkach inspektor pracy wydaje decyzje pisemne oraz w jakich sytuacjach możliwe jest wydanie decyzji ustnej. Jednocześnie w art. 34 ust. 5 tej ustawy wskazano jednoznacznie, że odwołanie do okręgowego inspektora pracy przysługuje wyłącznie od decyzji pisemnych. Zdaniem Sądu za słuszne należy uznać stanowisko organu, że z uwagi na treść art. 12 cytowanej ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w tym wypadku nie mają zastosowania. Zgodnie z tym przepisem bowiem, w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach nieuregulowanych w ustawie bądź w przepisach wydanych na jej podstawie albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Ponieważ kwestia dopuszczalności odwołań od decyzji inspektora pracy jak również wydawania przez tego inspektora decyzji ustnych została uregulowana w art. 34 ust. 1 – 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy zatem nie znajdują zastosowania w omawianym zakresie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy też podkreślić, że przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie dopuszczalność wniesienia odwołania od ustnej decyzji inspektora pracy, nie zaś prawidłowość wydania wspomnianej decyzji. Z tego względu nie mogą być brane pod uwagę te zarzuty skarżącej, które dotyczą okoliczności wydania czy prawidłowości samej decyzji. Powyższe zaś skutkuje stwierdzeniem, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Tym samym na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.