II SA/Sz 290/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenie pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą przyznania I. P. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką U. T. oraz przyznało I. P. świadczenie pielęgnacyjne z opisanego wyżej tytułu, od dnia 1 lutego 2018 r. na czas nieokreślony, w kwocie [...]zł miesięcznie. Decyzję Kolegium wraz z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia skargi do sadu administracyjnego, doręczono skarżącej w dniu 1 października 2018 r. I. P. w dniu 14 stycznia 2019 r. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pismo zatytułowane "Odszkodowanie", w którym domaga się przyznania jej odszkodowania w związku z przyznaniem prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia 1 lutego 2018 r. chociaż prawo takie posiadała wcześniej a została zmuszona do pobierania zasiłku dla opiekunów od dnia 1 lipca 2013 r. Z tego powodu powinna zostać wypłacona jej różnica pomiędzy kwota tego świadczenia i świadczenia pielęgnacyjnego. W piśmie z dnia 12 lutego 2019 r. zatytułowanym "Wsteczne przywrócenie terminu świadczenia pielęgnacyjnego" skarżąca podniosła dodatkowo, że prawidłowy wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego złożyła w grudniu 2009 r. Otrzymała wówczas świadczenie pielęgnacyjne od 1 stycznia 2010 r., które jej zabrano "na mocy prawa". I. P. wniosła o przywrócenie terminu do otrzymywania świadczenia pielęgnacyjnego od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 1 stycznia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w szczecinie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, albowiem skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107). Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd w pierwszej kolejności sprawdza, czy skarga jest dopuszczalna, co polega na ustaleniu, czy została wniesiona z zachowaniem terminu jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Przepis § 4 stanowi z kolei, że termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. została doręczona skarżącej w dniu 1 października 2018 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję upływał zatem w dniu 31 października 2018 r. Wniesienie skargi w dniu 14 stycznia 2019 r. (nadanie pisma w placówce pocztowej) oznacza, że skarga została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie oznacza to, że sąd nie może dokonać merytorycznej oceny decyzji o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, w szczególności terminu, od którego skarżącej świadczenie to przyznano. Wyjaśnić również należy, że o ile intencją skarżącej było uzyskanie odszkodowania w sądzie administracyjnym w związku z nie uwzględnieniem przez organ terminu, od którego- w ocenie skarżącej- winna otrzymać świadczenie pielęgnacyjne, to sąd ten takiego "odszkodowania" przyznać nie może, albowiem nie rozpoznaje spraw w tym zakresie, gdyż kompetencja ta nie mieści się w ustawowym zakresie działania tego sądu. Sądy administracyjne oceniają legalność, czyli zgodność z prawem aktów zaskarżanych do tego sądu, nie orzekają natomiast merytorycznie, tzn. nie przyznają żadnych świadczeń, ani też takich świadczeń nie pozbawiają. Podsumowując, skoro skarżąca wniosła skargę po upływie terminu do jej wniesienia, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.