II SA/Sz 291/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk -Meder po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. umarza postępowanie sądowe 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej A. K. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego 3. nakazuje ściągnąć od Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. na rzecz Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. należny wpis od skargi w wysokości [...] zł. tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi. W dniu [...] r. A. K. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o umorzenie postępowania, gdyż decyzją z dnia [...] r. znak [...] uwzględniło w całości, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej P.p.s.a.), skargę wniesioną do Sądu przez A. Kl. Zaskarżona decyzja z dnia [...] r. oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta S. z dnia [...] r. zostały uchylone, a postępowanie w I instancji umorzone, co wynika z nadesłanej Sądowi decyzji z dnia [...] r. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takiej sytuacji, postępowanie przed sądem administracyjnym należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ponieważ na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Orzekając w pkt 2 sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego w świetle art. 205 § 2 P.p.s.a. zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Przez przepisy odrębne, o jakich mowa w zacytowanym przepisie należy rozumieć m.in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. ( Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm. - dalej rozporządzenie). W świetle § 2 ust. 1 tego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Ust. 2 tego paragrafu stanowi, że podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1 stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sporu. W § 14 ust. 2 pkt 1 lit a rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna oblicza się na podstawie § 6. Zgodnie z pkt 5 tego paragrafu dla spraw, w których wartość przedmiotu sporu mieści się w przedziale od 10 000 zł do 50.000 zł, co miało miejsce w kontrolowanej sprawie, stawka minimalna wynosi 2400 zł. Zasądzona w pkt 2 sentencji postanowienia kwota obejmuje zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Orzekając w pkt 3 sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż stosownie do art. 223 § 3 P.p.s.a. jeżeli nie została uiszczona należna opłata, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę. Wysokość należnego wpisu od skargi ustalona została zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] r. ( k.17) W tym stanie rzeczy Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 201 § 1, art. 232 § 1 P.p.s.a.