II SA/Sz 291/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ć. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o rejestracji pojazdu oraz odmowy rejestracji pojazdu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. Ć., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten - po wznowieniu postępowania - orzekł o uchyleniu ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] r. w sprawie rejestracji na rzecz A. Ć. samochodu osobowego marki [...], nr rej. [...] oraz odmówił zarejestrowania ww. samochodu. W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podał, że jest właścicielem pojazdu, z którego wskutek zaskarżonej decyzji nie może korzystać zgodnie z prawem. Zdaniem skarżącego, w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, ponieważ będąc właścicielem pojazdu nie będzie mógł realnie z niego korzystać. Skutki te będą nieodwracalne, bowiem ewentualne poniesienie kosztów zakupu lub wynajmu innego pojazdu na cele komunikacyjne będzie w skutkach finansowych nie do odwrócenia. A. Ć. podkreślił, że nie stać go na poniesienie kosztów wynajmu, a tym bardziej zakupu innego pojazdu mechanicznego na cele komunikacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Uzasadnienie wniosku w istocie sprowadza się do ogólnych twierdzeń zaistnienia po stronie skarżącego znacznej szkody w związku z faktem uniemożliwienia mu korzystania z przedmiotowego pojazdu. Odnosząc się do powyższych argumentów, w pierwszej kolejności wskazać należy, że odmowa rejestracji pojazdu, skutkuje co prawda niemożnością korzystania przez skarżącego z ww. samochodu, co niewątpliwie może się przyczynić do pewnych utrudnień związanych z codziennym funkcjonowaniem, jednakże nie można przyjąć, że powyższa okoliczność spowoduje wprost niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź będzie miała charakter nieodwracalny. Natomiast ogólne twierdzenia skarżącego, że ewentualne poniesienie kosztów zakupu lub wynajmu innego pojazdu spowoduje nieodwracalne skutki w jego finansach nie zostały poparte dokumentami dotyczącymi jego sytuacji majątkowej, ani wyjaśnieniami potwierdzającymi fakt negatywnego wpływu zaskarżonej decyzji na jego finanse. Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 P.p.s.a. mowa jest o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to jednak, że samo przekonanie strony skarżącej, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por.: postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawił takich okoliczności, co nie pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Sąd podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii musi mieć bowiem możliwość dokonania analizy oraz oceny materiału pozwalającego zająć stanowisko co do zaistnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W świetle powyższego, nie sposób zatem zweryfikować twierdzeń skarżącego o zaistnieniu zagrożenia spowodowania znacznej szkody lub niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.