II SA/Sz 292/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi W. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę Prokurator Prokuratury Rejonowej pismem z dnia [...] r. wystąpił do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania W. Ś. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem silnikowym. W uzasadnieniu wniosku podano, iż w toku postępowania przygotowawczego prowadzonego z udziałem W. Ś, podejrzanego o popełnienie czynu z art. 157 § Kodeksu karnego, poddano go jednorazowemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu. Biegli psychiatrzy wskazali na konieczność pozostawania badanego pod ambulatoryjną opieką psychiatryczną, ze względu na stwierdzone u badanego zaburzenia psychiczne, nadmierną drażliwość oraz wybuchowość. W dniu [...] r. Prezydent Miasta wydał decyzję Nr [...] o skierowaniu W. Ś. - na jego koszt - na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy . Decyzja ta została doręczona stronie [...] r. (została odebrana osobiście przez W.Ś). W wyniku badania psychologicznego przeprowadzonego na podstawię: art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 z późń. zm.) przez psychologa, uprawnionego do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu, stwierdzono istnienie u W. Ś. przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami i wydano w dniu [...] r. stosowne orzeczenie: W. Ś. wystąpił do Ośrodka Badań Psychologicznych i Lekarskich Pracowni Psychologicznej o przeprowadzenie badania odwoławczego, a następnie zrezygnował z tej procedury. W dniu [...] r. W. Ś. wniósł natomiast odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., kwestionując obowiązek pokrycia wydatków związanych z przeprowadzonym badaniem lekarskim. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wobec stwierdzenia istnienia przesłanek przewidzianych w art. 140 ust. 1 pkt 1a ustawy - Prawo o ruchu drogowym, po uprzednim zawiadomieniu W. Ś. oraz Prokuratora Prokuratury Rejonowej , o wszczęciu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Prezydent Miasta orzekł o cofnięciu W. Ś. uprawnienia do kierowania pojazdami według kategorii AB prawa jazdy, powołując się w uzasadnieniu na wynik badań lekarskich przeprowadzonych u W. Ś. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie w dniu [...] r. domagając się jej uchylenia. Zdaniem W. Ś. nie było podstaw do wydania przedmiotowej decyzji, gdyż brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o braku umiejętności kierowania przez niego pojazdami, a nadto że wydana decyzja jest bezpodstawna, oparta na korupcyjnych powiązaniach osób biorących udział w jej podjęciu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ ten wskazał, iż zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta stronie doręczono w dniu [...] r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. Decyzja ta, według organu została doręczona w trybie art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. sąsiadce, która podjęła się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego organ ten uznał, iż 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., natomiast strona wniosła stosowny środek zaskarżenia po terminie, tj. w dniu [...] r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. Ś. wskazał, iż do dnia wniesienia skargi nie doręczono mu decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, a ponadto zakwestionował zasadność przyjętego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze trybu doręczenia tej decyzji, tj. osobie obcej - sąsiadce. Zdaniem skarżącego poczta pracuje źle, zawartość kopert jest fałszowana i pokwitowania także. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący wniósł o unieważnienie decyzji organu I instancji o pozbawieniu go prawa jazdy, zasądzenie zwrotu kosztów i pokrycie wszystkich kosztów sądowych przez Urząd Miejski. Zaprotestował także przeciwko zmianie przedmiotu sporu stwierdzając, iż domaga się odwołania od decyzji organu I instancji. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący podniósł także, że jego skarga nie dotyczy trybu postępowania - choć tryb ten jest naganny i nieprawidłowy - ale dotyczy decyzji cofającej uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm. / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 129 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przepisy regulujące kwestie. związane z doręczaniem korespondencji przewidują w pierwszej kolejności doręczanie listów bezpośrednio do rąk adresata. Jednakże w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania ( art.43 Kpa ). Jak wynika z akt sprawy, decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] r., skierowana do W. Ś., została doręczona w dniu [...] r. K. D. - sąsiadce z lokalu nr [...] przy ul [...] ( adresat zamieszkuje w lokalu nr [...] ), która podjęła się oddania przesyłki adresatowi. Sposób doręczenia przesyłki wypełnia więc dyspozycję art.43 Kpa. Z pisma z dnia [...] r., skierowanego bezpośrednio do Prezydenta Miasta wynika, że W. Ś. znana jest treść, numer i data wydania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami. W piśmie tym uznanym za odwołanie od decyzji, W. Ś. nie wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie porusza także kwestii nieprawidłowości doręczenia decyzji, w tym także niedoręczenia jej wcale. Wskazuje jedynie, że wydana decyzja jest bezpodstawna, oparta na korupcyjnych powiązaniach osób biorących udział w jej podjęciu. W tym stanie faktycznym prawidłowo organ odwoławczy uznał, że odwołanie zostało wniesione po upływie/terminu przewidzianego do jego wniesienia. Zgodnie z art.134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. wydane zostało więc w sposób prawidłowy. Sąd uznał, iż skoro w skardze z dnia [...] r. W. Ś. wskazał numer i datę wydanego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, to przedmiotem skargi jest to właśnie postanowienie. Fakt, że w treści skargi wymieniono decyzję z dnia [...] r. Sąd uznał za pozostający bez wpływu na przedmiot zaskarżenia. Z uwagi na tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego, a także brzmienie art.200 ("W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw." ) ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ), sąd uznał także wnioski zamieszczone w piśmie procesowym skarżącego.z dnia 3.07.2007 r. za nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w sentencji.