II SA/Sz 295/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na pismo Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pisma informującego o prawach strony p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u H. D. Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie H. D. wniósł od niego odwołanie. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego dotyczącego odwołania od opisanej wyżej decyzji - pismem z dnia [...] r. Nr [...] poinformował strony tego postępowania, w tym H. D., stosownie do art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, o możliwości dołączenia nowych dowodów, złożenia oświadczeń, zapoznania się z nowym materiałem w sprawie. W dalszej części pisma organ poinformował strony również o miejscu, w którym można zapoznać się ze wskazaną dokumentacją. H. D. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia [...] r. (data stempla pocztowego k. 5 akt sądowych) na "decyzję" Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego Nr [...] wnosząc "o rozpatrzenie jego sytuacji, bowiem przez [...] lat pracował w narażeniu na hałas i zapylenie o dużym stężeniu, które zostało udokumentowane". Do skargi został dołączony wynik badania [...] dotyczący skarżącego oraz pismo Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...]. Wobec takiego sposobu złożenia skargi, Sąd przekazał ją organowi celem nadania biegu oraz udzielenia odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżone pismo zostało wysłane do stron w celu realizacji obowiązku zapewnienia im czynnego udziału w postępowaniu stosownie do art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W razie wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy skarga została wniesiona w sprawie z zakresu administracji publicznej i czy należy do katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W rozpoznawanej sprawie, przedmiot zaskarżenia stanowi pismo Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...], które w ocenie skarżącego jest decyzją administracyjną i podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wbrew przekonaniu skarżącego, pismo to nie jest decyzją administracyjną. Zgodnie z poglądami przyjętymi w orzecznictwie sądowym ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 3.04.2000 r. I CKN 582/98) przez decyzję administracyjną rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego (lub finansowego) o charakterze władczym i zewnętrznym rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej, w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Stosownie natomiast do art. 107 K.p.a. decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie co do możliwości odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. O uznaniu danego aktu za decyzję przesądza jego treść, a nie jego forma. Przesądzające znaczenie ma to, czy jest to akt rozstrzygający co do istoty w indywidualnej sprawie należącej do właściwości organów administracji państwowej. Stosownie do art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071) Kodeks postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Powiadomienie stron przez organ o przysługujących im uprawnieniach służy realizacji zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu. Jednocześnie należy podkreślić, że ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia powyższego pisma w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismo Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego będące przedmiotem skargi H. D. nie spełnia wymienionych wyżej kryteriów decyzji, bowiem jest to pismo informujące stronę postępowania odwoławczego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia żądań. W świetle wyżej wskazanego art. 3 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga do sądu administracyjnego na pisma informujące o prawach strony nie przysługuje, a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.