II SA/Sz 297/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-05-05

Skład orzekający: Sędzia NSA Stefan Kłosowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną w postępowaniu administracyjnym, powołująca się na przyszłe dziedziczenie i status przyszłego spadkobiercy, ma interes prawny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą nieruchomości, której nie jest obecnym właścicielem?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że E. K.-V. nie wykazała interesu prawnego do jej wniesienia. Nie była stroną postępowania administracyjnego, a jej powoływanie się na status przyszłego spadkobiercy B. K. oraz potencjalne przyszłe prawa do nieruchomości nie stanowiło wystarczającego interesu prawnego. Ponadto, skarga została wniesiona po terminie.
Stan faktyczny
E. K.-V. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, mimo że nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Uzasadniała swój udział jako przyszła spadkobierczyni B. K. (której skarga została już prawomocnie odrzucona) oraz jako mieszkanka budynku i inżynier budownictwa. Skarga została wniesiona po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K.-V. i B. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. E. K.-V. w imieniu własnym oraz powołując się na udzielone jej pełnomocnictwo jako pełnomocnik B. K. wniosła skargę na powołaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...]. Powyższa decyzja została doręczona przez organ pełnomocnikowi B. K. w postępowaniu administracyjnym adw. P. K. w dniu [...] r. Adw. P. K. w dniu [...] r. w imieniu B. K. wniósł skargę na w/w decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] powyższą skargę odrzucił na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) z powodu niewłaściwego uiszczenia wpisu stałego. E. K.-V. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Swój tytuł do wniesienia skargi uzasadnia tym, iż uważa się za stronę postępowania "jako przyszła spadkobierczyni B. K. i mieszkanka budynku [...]", którego dotyczy postępowanie. Ponadto wskazała, iż jej "włączenie się do sprawy wynika również z (...) obowiązku jako inżyniera budownictwa i świadka samowolnych, niefachowych robót". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków prawnych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 4 i 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli (m.in.) sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona oraz jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarga B. K. została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia [...] r. odrzucającym skargę. Ponowne wniesienie skargi przez tę samą osobę w tej samej sprawie jest niedopuszczalne. Natomiast E. K.-V. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi. Nie była ona stroną postępowania i nie wykazała swego interesu prawnego we wniesieniu skargi na przedmiotową decyzję. Interes prawny, o którym wyżej mowa, musi wynikać z określonego przepisu prawa oraz musi być rzeczywisty i istniejący w dacie składania skargi. Skarżąca nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, której dotyczyła skarżona decyzja. Powoływanie się na to, iż wnosząca skargę jest "przyszłą spadkobierczynią B. K." uznać należy za całkowicie nietrafne i wobec tego za bezskuteczne w zakresie wykazania interesu prawnego. Niezależnie od powyższego 30-dniowy termin do wniesienia skargi biegł od dnia doręczenia skarżonej decyzji adw. P. K., tj. od dnia [...] r., zatem upłynął dnia [...] r. E. K.-V. swą skargę złożyła w Konsulacie RP w [...] w dniu [...] r., zatem po upływie ww. terminu, co również stanowi podstawę jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło