II SA/Sz 302/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wznowionego postępowania w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) oddalić wniosek o prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Pismem z dnia [...] r. O. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wznowionego postępowania w przedmiocie warunków zabudowy. W skardze strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jak i wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji z dnia [...] r. ustalającej warunki zabudowy. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie czterech odpisów podpisanej skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania, jednocześnie pouczając, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka sądowa zawierająca pismo zobowiązujące do uzupełnienia braków formalnych skargi, została doręczona skarżącej w dniu 23 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 16). Do dnia dzisiejszego strona nie nadesłała odpisów skargi, zaś pismem z dnia 6 marca 2015 r. (które wpłynęło do Sądu w dniu 20 marca 2015 r.) oświadczyła, ze cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego wywołanego skargą możliwe jest tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie, a więc wyłącznie wówczas, gdy nie jest obarczona brakami formalnymi lub brakiem fiskalnym. Tymczasem w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, że skarga O. G. wszczęła skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne, skoro skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wnoszący skargę powinien dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom i uczestnikom postępowania. Brak złożenia odpisów przez stronę skarżącą powoduje, iż nie można nadać skardze prawidłowego biegu. W świetle art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy). W niniejszej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 23 marca 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął z dniem 30 marca 2015 r. (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy), jednakże w zakreślonym terminie nie nadesłano odpisów skargi. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić skargę. O oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 247 P.p.s.a., zgodnie którym prawo pomocy nie przysługuje w przypadku oczywistej bezzasadności skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że potrzeba zastosowania art. 247 P.p.s.a. będzie zachodziła w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia, a z tego rodzaju sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Na marginesie Sąd nadmienia, że z uwagi na odrzucenie skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jak i decyzji z dnia [...] r. nie podlega w ogóle rozpoznaniu.