II SA/Sz 306/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K. Ł. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 306/14 pozostawiającego bez rozpoznania jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M., J. M., K. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , Zarządzeniem z dnia 24 marca 2017 r., sygn. II SA/Sz 3306/14 starszy referendarz sądowy w WSA w Szczecinie pozostawił wniosek K. Ł. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powodem powyższego był brak formalny wniosku (brak podpisu) uniemożliwiający jego rozpoznanie. W terminie przewidzianym do zaskarżenia ww. zarządzenia K. Ł. złożył sprzeciw. Skarżący podniósł, że zarządzenie jest nieprawidłowe i powinno zostać uchylone, ponieważ Sąd błędnie ocenił jego błąd formalny i zamiast wezwać do jego usunięcia oddalił wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od zarządzeń o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania - art. 258 § 1 pkt 6 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.). W myśl z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, zgodnie z art. 257 P.p.s.a. pozostawia się bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, K. Ł. nie zachował określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w związku z czym został wezwany do usunięcia tego braku. Wezwaniem z dnia 16 lutego 2017 r. st. referendarz sądowy przesłał skarżącemu obowiązujący w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularz PPF, zobowiązując do jego wypełnienia i osobistego podpisania w terminie 7 dni od dnia doręczenia, oraz pouczając, że brak przedłożenia uzupełnionego formularza w zakreślonym terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie wraz z formularzem zostało doręczone skarżącemu dnia 10 marca 2017 r. W ustawowym terminie, skarżący nadesłał niepodpisany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze treść wezwania st. referendarza sądowego, które jednoznacznie zobowiązywało do wypełnienia i podpisania przesłanego formularza PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 257 P.p.s.a. W powyżej opisanych okolicznościach wydane przez referendarza sądowego zarządzenie z dnia 24 marca 2017 r. jest w pełni zasadne i prawidłowe Z tych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 i art. 252 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |