II SA/Sz 306/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. M., J. M. i K. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić sprzeciw M. M. od zarządzenia referendarza sądowego Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił bez rozpoznania wniosek M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na niewykonanie wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. W terminie skarżąca wniosła od ww. zarządzenia sprzeciw. W związku z tym, że sprzeciw nie został podpisany własnoręcznie przez skarżącą, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego tego pisma i podpisania sprzeciwu lub nadesłania podpisanego odpisu sprzeciwu. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 18 marca 2015 r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Podkreślić należy, że sprzeciw od postanowienia, czy zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, a zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonym w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie uzupełniła braku podpisu pod wniesionym sprzeciwem, a zatem sprzeciw jako zwierający braki formalne podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.