II SA/Sz 306/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-06-26

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może uzyskać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie dotyczącej nakazu rozbiórki bez pozwolenia na budowę?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje wyłącznie osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, które nie są w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca, posiadając własne mieszkanie, nieruchomość rolną, samochód oraz nie wykazując rzeczywistych trudności finansowych, nie udowodnił, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, a ponadto nie uzupełnił wymaganych dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową. Wobec tego sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą rozbiórkę domku holenderskiego i zbiornika bezodpływowego wybudowanych bez pozwolenia na budowę na działce współwłaścicieli M.M., J.M. i K.Ł. K.Ł. wnioskował o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na trudną sytuację materialną, jednak nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów potwierdzających swoją sytuację finansową. Sąd wezwał go do uzupełnienia dokumentacji, ale mimo kilku przedłużeń terminu, K.Ł. nie dostarczył wszystkich wymaganych dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skarg M. M., J. M., K. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakazującą skarżącym rozbiórkę domku holenderskiego o wymiarach [...] z zadaszeniem oraz zbiornika bezodpływowego wybudowanych na działce nr [...]bez pozwolenia na budowę. Skargi na tę decyzję wnieśli współwłaściciele działki nr [...] będący jednocześnie inwestorami, tj. M.M., J. M. i K. Ł. K. Ł. zawarł w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w części obejmującej zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, uzasadniając to trudną sytuacją materialną. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu wniósł o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wyjaśnił, że sprawa ma charakter zawiły, a jego trudna sytuacja finansowa nie pozwala na zatrudnienie pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawca oświadczył, że posiada mieszkanie o pow. i nieruchomość rolną o pow., a także samochód osobowy marki [...] oszczędności. Podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów, choć pozostaje w stosunku zlecenia. Wezwaniem z dnia 3 listopada 2014 r. (doręczonym w dniu 24 listopada 2014 r.) K.Ł. został zobowiązany do przedłożenia, w terminie 7 dni, dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej i dochodów, tj.: - kopii umowy zlecenia, - dowodów potwierdzających wydatki poniesione na utrzymanie mieszkania i samochodu, z okresu ostatnich trzech miesięcy, - kserokopii zeznania podatkowego za [...], - wyciągów lub wykazów z rachunków bankowych z ostatnich trzech miesięcy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedłożył kopię umowy zlecenia zawartej dnia [...] w której zobowiązał się do świadczenia usług polegających na wykonywaniu czynności w zakresie pośrednictwa obrotu nieruchomościami. Z umowy wynika, że szczegółowe zasady ustalania jego prowizyjnego wynagrodzenia zostały określone w załączniku do umowy, którego skarżący nie przedłożył. Wnioskodawca poinformował, że nie uzyskał dochodów w [...], dlatego nie składał zeznania podatkowego za [...]. Przedłożył kilka potwierdzeń wykonania operacji przelewu z jego rachunku bankowego prowadzonego przez oraz kilka potwierdzeń wykonania operacji kartą. Wnioskodawca zwrócił się o wydłużenie, o około dwa tygodnie, terminu na przedłożenie wyciągów z jego rachunków bankowych, z uwagi na okres oczekiwania na przygotowanie ich przez banki. Do dnia wydania postanowienia przez referendarza sądowego wniosku skarżący nie przedłożył wyciągów ani wykazów z żadnego z posiadanych rachunków bankowych. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy WSA odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W terminie skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia, w którym stwierdził, że jego stan majątkowy został oceniony nieprawidłowo. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2015 r. Sąd zobowiązał K.Ł. na podstawie art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: - jednoznaczne wyjaśnienie sytuacji mieszkaniowej i majątkowej (w aktach widnieją trzy adresy nieruchomości) poprzez wskazanie, czy posiada inne nieruchomości poza wykazaną w formularzu, jeśli tak to należy podać koszty ich utrzymania i wskazać czy stanowią one dla niego źródło dochodu np. w postaci czynszu wynajmu, - złożenie oświadczenia, czy w lokalu są zameldowane są bądź mieszkają inne osoby, jeśli tak to należy podać ich źródła dochodu, - nadesłanie do akt załącznika do umowy zlecenia w zakresie pośrednictwa obrotu nieruchomościami, - wskazanie, czy w roku [...] osiągnął dochód z tytułu ww. umowy zlecenia, jeśli tak to należy udokumentować w jakiej wysokości, - oświadczenie, czy w roku [...]otrzymał jakikolwiek dochód z innego źródła, jeśli tak to należy wskazać i udokumentować źródło i wysokość osiągniętego dochodu, - wyjaśnienie w jaki sposób pokrywa wykazane wydatki na utrzymanie mieszkania i samochodu skoro w [...] nie osiągnął żadnego dochodu, a nie wskazał też na istnienie zadłużeń z tego tytułu, - podanie czy korzysta z pomocy społecznej, - przedłożenie wyciągów z posiadanych kont bankowych za ostatnie 3 miesiące, - przedłożenie aktualnej decyzji o podatku od posiadanej nieruchomości rolnej, - w terminie 14 dni, od daty otrzymania zobowiązania, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach. Wezwanie Sądu skarżący odebrał 23 marca 2015 r. W dniu 7 kwietnia 2015 r. (data nadania pisma) skarżący zwrócił się do Sądu o wydłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy do dnia 30 kwietnia 2015 r., z uwagi na okres świąteczny miał kłopoty z uzyskaniem dokumentów. Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. Sąd wydłużył termin do złożenia dokumentów z wezwania z dnia 23 lutego 2015 r. do dnia 30 kwietnia 2015 r. i wezwał skarżącego do podpisania ww. wniosku. W dniu 14 maja 2015 r. skarżący nadał pismo do Sądu, w którym zwrócił się o przedłużenie terminu do nadesłania dokumentów do dnia 31 maja 2015 r., gdyż informację o przedłużeniu terminu do 30 kwietnia 2015 r. odebrał w dniu 13 maja 2015r., a przez wyjazd zagraniczny nie mógł uzyskać dokumentów. Skarżący złożył podpisany egzemplarz wcześniejszego wniosku o przedłużenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przedmiotem rozpoznania Sądu stał się wniosek skarżącego, złożony w skardze, o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje utratę mocy orzeczenia referendarza sądowego i przejęcie kompetencji do rozpoznania i rozpatrzenia prawa pomocy przez sąd. Sąd nie zajmuje się wówczas badaniem prawidłowości zakwestionowanego rozstrzygnięcia referendarza sądowego, lecz analizuje wniosek o przyznanie prawa pomocy od początku samodzielnie, jako nową sprawę. Sąd rozpoznał wniosek skarżącego na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, albowiem skarżący nie wykonał wezwania Sądu (z dnia 23 lutego 2015 r.) o dokumenty źródłowe obrazujące jego aktualną , rzeczywistą sytuację finansową. Jak wynika z akt sądowych, już zarządzeniem z dnia 3 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do złożenia dokumentów do wniosku o prawo pomocy, w tym wyciągów lub wykazów z rachunków bankowych z ostatnich trzech miesięcy. W odpowiedzi skarżący przedłożył część dokumentów (opisane powyżej) i zwrócił się o wydłużenie, o około dwa tygodnie, terminu na przedłożenie wyciągów z jego rachunków bankowych, z uwagi na okres oczekiwania na przygotowanie ich przez banki. Jednakże do dnia wydania postanowienia przez referendarza sądowego skarżący nie przedłożył wyciągów ani wykazów z żadnego z posiadanych rachunków bankowych. Ponadto, skarżący, pomimo wiedzy o ciążącym na nim obowiązku przedłożenia stosownych dokumentów i pomimo upływu deklarowanych dwóch tygodniu na uzyskanie dokumentów z banków, składając sprzeciwu od postanowienia referendarza, w dalszym ciągu nie uzupełnił wymaganych dokumentów. Sąd ponownie zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, jednakże do dnia dzisiejszego skarżący nie zrealizował wezwania. Zdaniem Sądu, skoro skarżący miał możliwość kilkakrotnego składania do Sądu pism procesowych, w tym wniosków o przedłużenie terminów do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, to również mógł złożyć w tym czasie chociażby część dokumentów w postaci pisemnych oświadczeń co do jego stanu majątkowego (informacja o liczbie osób zameldowanych w lokalu, czy korzysta z pomocy społecznej, o wydatkach), a poza tym żądane przez Sąd dokumenty tj. decyzja o podatku od posiadanej nieruchomości rolnej, czy PIT za [...] nie wymagają szeregu działań w celu ich uzyskania. W zasadzie skarżący winien być w ich posiadaniu. Poza tym o potrzebie przedstawienia wyciągów z banków skarżący wiedział już od listopada 2014 r., jednakże do dnia 26 czerwca 2015 r. nie poczynił starań o takie dokumenty. W ocenie Sądu kolejny wniosek skarżącego o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów nie zasługiwał na uwzględnienie, dlatego też Sąd rozpoznał wniosek na podstawie dotychczas złożonych dokumentów i oświadczeń skarżącego. W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 P.p.s.a.). Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy. Powołane unormowania winny być odczytywane w kontekście art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którym, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem regułą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, a zwolnienie od tego obowiązku jest wyjątkiem od tej zasady i może mieć miejsce tylko w ściśle określonych sytuacjach. Z formularza PPF wynika, że skarżący posiada własne mieszkanie o pow. 108 m2, nieruchomość rolną, samochód i [...] oszczędności, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, ale nie uzyskuje dochodów. Jednocześnie skarżący nie podał, by miał jakiekolwiek zadłużenie czy problemy z regulowaniem bieżących należności. Z przedłożonych dokumentów wynika, że miesięcznie skarżący płaci [...] czynszu za mieszkanie oraz ok. [...] za energię elektryczną. Ponadto, około [...] miesięcznie wydaje na paliwo. Ponadto skarżący podał, że w roku [...] nie osiągnął żadnego dochodu. Wnioskodawca, mimo wezwania, nie przedłożył dokumentów źródłowych pozwalających na pełną ocenę jego sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Nie przedłożył wyciągów lub wykazów z posiadanych rachunków bankowych, pomimo upływu znacznego okresu czasu od pierwszego wezwania o te dokumenty. Nie wyjaśnił również, czy w roku [...] osiągnął dochód z tytułu ww. umowy zlecenia, lub jakikolwiek dochód z innego źródła oraz w jaki sposób pokrywa wykazane wydatki na utrzymanie mieszkania i samochodu skoro w [...] nie osiągnął żadnego dochodu, a nie wykazał istnienia zadłużeń z tego tytułu. Nie podał też czy korzysta z pomocy społecznej. Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, iż rzeczywiście znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie całkowitych czy częściowych kosztów postępowania w sprawie zainicjowanej jego skargą. Skarżący posiada własne, stosunkowo duże mieszkanie, nieruchomość rolną i samochód, których koszty utrzymania ponosi. Ma też realną możliwość uzyskiwania dochodów. Mimo deklarowanego braku dochodu nie wykazał, by był osobą znajdującą się w kłopotach finansowych. Ponadto, z akt sądowych i przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący posługuje się czterema różnymi adresami zamieszkania ( [...]), co może świadczyć o tym, że posiada także inne nieruchomości. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał że znajduje się w sytuacji uzasadniającej mu przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a znajdujące się w aktach sprawy dokumenty również tego nie potwierdzają. Należy mieć także na uwadze, że w razie gdy skarga okaże się uzasadniona, skarżący będzie mógł żądać od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym zwrotu poniesionych kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego, o ile zdecyduje się skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (art. 200 P.p.s.a.). Wniosek w tej sprawie należy złożyć Sądowi najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, pod rygorem utraty tego uprawnienia (art. 210 § 1 P.p.s.a.). Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło