II SA/Sz 307/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. i R. w G. na decyzję Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie ochrony przeciwpożarowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia 28 lutego 2025 r. nr [...] Zachodniopomorski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie w wyniku rozpoznania odwołania Centrum Sportu i Rekreacji w G. (dalej: "skarżący") od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w G. wydanej w sprawie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie ochrony przeciwpożarowej uchylił obowiązek nr 1 i umorzył postepowanie administracyjne w tej części oraz utrzymał w mocy obowiązki nr 2 i 4. Opisane wyżej rozstrzygnięcie wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia w drodze sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w terminie 14 – dniowym zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 marca 2025 r. (k. 11 akt administracyjnych sprawy). Kwestionując powyższą decyzję skarżący złożył pismo pt. "odwołanie" (9 kwietnia 2025 r. – data nadania u operatora pocztowego), które zostało przekazane przez organ odwoławczy Sądowi jako skarga wniesiona na decyzje organu odwoławczego (k. 6 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że pomimo błędnego pouczenia zawartego w decyzji o prawie złożenia sprzeciwu - od zaskarżonej decyzji przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, która dla swej skuteczności powinna zostać złożona w terminie 30 – dniowym, od dnia jej doręczenia. Jak wynika z opisanego wyżej stanu faktycznego sprawy zaskarżona decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 4 marca 2025 r., wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął z dniem 3 kwietnia 2025 r. (czwartek). Tymczasem skarga została złożona w dniu 9 kwietnia 2025 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze błędne pouczenie strony przez organ wskazać należy, że w judykaturze nie budzi wątpliwości pogląd, że brak pouczenia strony o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji ostatecznej nie przedłuża 30-dniowego ustawowego terminu do wniesienia skargi. Okoliczność ta może jednak stanowić podstawę wniosku strony o przywrócenie terminu – (por. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, komentarz do art. 86). W tej sytuacji, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. jak w postanowieniu.