II SA/Sz 308/07

Dnia 25 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. P. na postanowienie z dnia 19 grudnia 2007 roku o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 października 2007 roku, sygnatura akt II SA/Sz 308/07 oddalającego skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie J.P. pismem procesowym z dnia 14 stycznia 2008 roku wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia (...( o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia (...(, oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(. Wyżej wymienione zażalenie, zostało sporządzone i podpisane przez J.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl art. 178 wyżej wymienionej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W art. 194 § 1 pkt 7 powołanej ustawy prawodawca wskazał, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. W myśl art. 194 § 3 wyżej wymienionej ustawy zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Ustawodawca w § 4 wyżej powołanego artykułu wprowadził tzw. przymus adwokacko - radcowski, stanowiąc, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z powyżej przytoczonych przepisów, na posiedzeniu niejawnym Sąd nie bada zażalenia pod względem merytorycznym, sprawdza jedynie czy zostały spełnione wymogi formalne określone dla wszystkich pism procesowych w art. 46 tj. oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię i nazwisko strony, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę, podpis strony i załączniki. Sąd bada też dodatkowe warunki dla zażalenia, określone w art. 194 czyli czy wskazano zaskarżone postanowienie, czy strona napisała o co wnosi, oraz czy uzasadniła zażalenie. Ponadto sąd sprawdza, czy zażalenie zostało wniesione w ustawowym terminie i czy sporządził je profesjonalny pełnomocnik. W rozpatrywanej sprawie J.P. osobiście sporządził i podpisał zażalenie na wyżej wymienione postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Należy wskazać, że Sąd doręczając Skarżącemu odpis postanowienia z dnia (...( o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pouczył go równocześnie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, poinformował także o obowiązku sporządzenia go przez adwokata lub radcę prawnego. Wobec powyższego, mając na uwadze okoliczność, iż zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, należało uznać zażalenie Skarżącego za niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.