II SA/Sz 309/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012 sprawy ze skargi B. Z., J. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wykonywania obowiązku utrzymania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych oddala skargę. Starosta decyzją z dnia [...]., na podstawie art. 77 ust. 1 i 2 w związku z art.. 63, 64, 70, 71, 72, 73 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1c, pkt 5, pkt 19a, pkt 27, ust. 2 pkt 2 oraz art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.) , art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.), art. 72 ust. 1 pkt 7 i 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w wyniku rozpoznania skargi J.B. dotyczącej szkód wywołanych podtopieniami budynku magazynowego, zlokalizowanego na działce nr [...], przekazanej w trybie art. 231 K.p.a. przez Wojewodę wskazującym analizę sprawy w świetle art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne, umorzył postępowanie w sprawie prowadzone na podstawie art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ podał, że w wyniku przekazania przez Wojewodę skargi [...] dotyczącej szkód wywołanych podtopieniami budynku magazynowego zlokalizowanego w [...] ze wskazaniem przeanalizowania jej w świetle przepisów art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne, w dniu [...] r. organ wszczął postępowanie celem ustalenia obowiązków stron, w zakresie utrzymania urządzenia wodnego, którego niedrożność (zdaniem skarżącego) powodowała podtopienia na jego działce. Z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i zebranych dokumentów w sprawie wynika: - w ocenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wyrażonej w piśmie z dnia [...] r. badany teren posiada stanowiska roślin objętych ochroną gatunkową nadto działka objęta jest obszarem Natura 2000, a na działce [...] utworzono użytek ekologiczny "torfowisko poligeniczne – [...]". Natomiast działka [...] zasilana jest w wodę ze źródlisk, których w tym rejonie jest duże nagromadzenie. Dyrektor wskazał na konieczność rozważenia wpływu ewentualnego wykonania prac melioracyjnych na obszar Natura 2000 w trybie art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku, jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko; - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo przedłożyło przy piśmie z dnia [...] r. dokumentację projektową użytku "torfowisko [...]", w którego opisie wskazano, że wody spływające z kilkudziesięciu znajdujących się na jego obrzeżu źródeł tworzą potok, odpływający w kierunku [...] i dalej do [...]. W okresie powojennym na cieku pracował młyn; - Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w piśmie z dnia [...] r. oświadczył, że nie będzie partycypował w kosztach opracowania dokumentacji hydrologicznej dla przedmiotowego obszaru oraz, że posiada projekt techniczny wykonany przez CBSiPWM w [...] r. dla przedsięwzięcia [...] – melioracje użytków zielonych", w którym rurociąg i rów [...] zakwalifikowano do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych i tak te urządzenia rozliczono w dokumentacji inwestycji. W roku [...] urządzenia te ze względu na ich dekapitalizację zostały z ww. ewidencji wyłączone. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy pod kątem ustalenia, czy okoliczności faktyczne przedmiotu postępowania spełniają dyspozycję art. 77 ust. 2 ww. ustawy, tj., czy urządzenia wodne kształtujące stosunki wodne w analizowanym terenie, pełnią funkcję melioracji rozumieniu art. 70 ustawy Prawo wodne i czy w przypadku jej potwierdzenia możliwym jest zastosowanie nakazu utrzymania urządzeń melioracyjnych w obszarze analizowanej zlewni, organ stwierdził, że wobec rozbieżnych, ze stanowiskiem zarządu melioracji dowodów nie może przyjąć za jednoznacznie udowodniony fakt określenia na działce [...], jako urządzenia pełniącego funkcję melioracji szczegółowych. O powyższym świadczy fakt, iż w zlewni urządzenia [...], której łączna powierzchnia wynosi ok. [...] ha, grunty rolne zajmują poniżej [...]%, a użytki rolne – łąki poniżej [...] ha, z czego większość w obrębie użytku ekologicznego [...]. W analizie funkcjonalnej wykonanej na podstawie charakteru gruntów, położonych w analizowanej zlewni, przedmiotowe urządzenie w znikomym procencie spełnia definicję urządzenia melioracyjnego. W zlewni rowu [...]funkcjonuje przynajmniej [...] źródeł , których strumienie zasilają działkę [...]i łączą się w jedną strugę. W zlewni obszaru znajdują się tereny działek o numerach [...]będące w Zarządzie Nadleśnictwa, na którego mapach ewidencyjnych nie figurują w tym obszarze urządzenia melioracji szczegółowych. Nadto napływ wód na teren działki [...]z terenów położonych wyżej potwierdzony został w dokumentach ZMiUW. Powyższe w ocenie organu stanowi jedną z przesłanek uniemożliwiających nałożenie decyzji, określających proporcjonalne określenie odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntów, skoro potwierdzono fakt napływania wód z dziesięciu źródeł i ich skumulowanie na działce [...]. Inną przesłankę umorzenia przedmiotowego postępowania stanowi opinia biegłego sądowego. W opinii tej dla opisu urządzeń na działkach [...]ani razu nie użyto określenia urządzenia melioracji szczegółowej. Biegły co prawda posługuje się pojęciem rów, podając jego aktualne parametry na szerokość [...]m nie precyzując jednak, czy odnosi się do szerokości w dnie, czy w koronie urządzenia. Mając na uwadze dekapitalizację urządzenia w [...] r. oraz stan zaniedbań w utrzymaniu urządzenia wodnego powstaje wątpliwość, czy w tej sytuacji można jeszcze rozważać utrzymanie tego urządzenia w rozumieniu art. 64 ustawy Prawo wodne, czy już jego odbudowę. Reasumując z uwagi na powyższe skarga J.B. nie może w ocenie organu znaleźć pozytywnego rozstrzygnięcia przy procesowaniu w trybie art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Odwołanie od ww. decyzji organu I instancji wniósł Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych, zarzucając organowi niewłaściwe poddanie w wątpliwość charakteru rowu i rurociągu objętych przedmiotem postępowania. W ocenie Zarządu urządzenia przebiegające przez działki nr [...]są urządzeniami melioracji wodnych szczegółowych w związku z czym obowiązek ich utrzymywania ciąży na właścicielach gruntów odnoszących korzyść z ich funkcjonowania. Potwierdzeniem takiego charakteru tych urządzeń jest dokumentacja opracowana w [...]r. w związku z realizacją przedsięwzięcia "[...]– melioracje użytków rolnych". Urządzenia te w tamtym czasie poddane zostały odbudowie i zakwalifikowano je wówczas do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych i do roku [...] ujęte były w prowadzonej wówczas ewidencji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, jednak z uwagi na ich dekapitalizację zostały z ewidencji wykreślone. Dalej zarząd podniósł, iż organ I instancji bezpodstawnie odmówił wiary dowodom przedstawionym przez niego w toku postępowania, w tym również dowodowi z opinii biegłego sporządzonej na potrzeby postępowania cywilnego. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. w związku z art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r.Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.) uchylił decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż punktem wyjścia dla wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne, jest dokładne ustalenie, czy dane urządzenie, które nie jest utrzymywane w należytym stanie technicznym, przez co nie spełnia swojej funkcji, jest urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych. Prawidłowo zatem organ I instancji zwrócił uwagę na konieczność określenia jakim urządzeniem jest rów i rurociąg będące przedmiotem niniejszego postępowania. Wątpliwość organu powstała w głównej mierze co do melioracyjnego charakteru przedmiotowych urządzeń z uwagi na ich aktualną funkcję. W ocenie organu I instancji zaledwie niewielka część obszaru zlewni przedmiotowych rowów stanowią grunty rolne. Słuszność takiego kierunku wykładni zdaniem organu odwoławczego jest prawidłowa, kwalifikując bowiem dane urządzenie do urządzeń melioracji wodnych, czy to podstawowych, czy szczegółowych nie można opierać się jedynie na treści przepisów art. 71 ust. 1 i art. 73 ust. 1 Prawa wodnego. Jednakże z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wprost wynika, że organ I instancji nie uznał za jednoznacznie udowodnione jakim urządzeniem, melioracyjnym czy nie mającym takiego charakteru jest rów i rurociąg na działkach nr [...]w m. [...]. Skoro więc organ nie miał pewności, czy przedmiotowe urządzenia są urządzeniami melioracyjnymi, to niezrozumiałe jest podjęcie przez ten organ decyzji umarzającej postępowanie jako bezprzedmiotowe, bowiem takie rozstrzygnięcie byłoby możliwe jedynie w sytuacji, gdyby w sposób jednoznaczny ustalono, że rów i rurociąg na ww. działkach nie są urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych. Zdaniem organu odwoławczego przy ustalaniu charakteru ww. urządzeń niezbędne jest rozważenie, czy rowy te nie są ciekami naturalnymi. Organ I instancji zwrócił na to uwagę, jednakże nie przeprowadził w tym zakresie wystarczających dowodów przez co doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 K.p.a. Natomiast w rozpoznawanej sprawie aby przystąpić do ustalenia, czy przedmiotem sprawy są urządzenia melioracyjne, czy też nie mające takiego charakteru należy w pierwszej kolejności wykluczyć, że rowy te nie są ciekami naturalnymi. Jak wskazał Starosta wg Mapy Podziału Hydrologicznego Polski, przez działkę [...]przepływa ciek o nazwie Dopływ z [...]. Z drugiej jednak strony wg ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie Prawa geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę przez nieruchomość [...]przebiega użytek rolny oznaczony jako [...], czyli rów. Skoro istnieją takie rozbieżności, to nie można w ocenie organu odwoławczego podjąć jednoznacznego rozstrzygnięcia w sprawie bez uprzedniego przeprowadzenia szczegółowych dowodów. Tymczasem skoro organ I instancji umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie, to uznał, za udowodnione, iż woda, która płynie przez działkę [...], płynie ciekiem naturalnym, a nie rowem melioracyjnym. W sprawie zatem nie wyjaśniono w sposób jednoznaczny i nie budzący powstałych wątpliwości, ponieważ nie przeprowadzono koniecznego w świetle zaistniałych okoliczności, dowodu z opinii hydrologiczno-hydrograficznej. Przeprowadzenie tego dowodu jest tym bardziej konieczne, że Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych odmiennie niż organ prowadzący postępowanie ocenia zaistniały w sprawie stan faktyczny. Fakt zakwalifikowania w dokumentacji projektowej z [...] r. rowu i rurociągu jako urządzenia melioracji wodnych szczegółowych, nie może przesądzać o charakterze melioracyjnym danego urządzenia, chociaż nie można wykluczyć, że kwalifikacja zawarta w tej dokumentacji jest prawidłowa. Dlatego też w pierwszej kolejności należy jednoznacznie rozstrzygnąć, czy woda płynąca przez działkę [...]płynie korytem naturalnym, czy też urządzeniem wodnym i czy jest to urządzenie melioracji wodnych szczegółowych. Organ nie wyjaśnił dlaczego w świetle zaistniałych okoliczności, przedmiotowe postępowanie jest bezprzedmiotowe. Również wbrew przepisom art. 90 i 91 K.p.a. organ zaniechał wezwania stron na rozprawę, zawiadamiając jedynie strony o fakcie przeprowadzenia rozprawy. Odnośnie opinii biegłego sądowego sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego związanego z wodą płynącą przez działkę organ podniósł, iż opinia ta nie powinna być brana przez organ I instancji pod uwagę jako dowód, ponieważ sporządzający ja biegły udzielał odpowiedzi na pytanie Sądu o stan techniczny "urządzeń melioracyjnych" na działkach [...]., i nie rozważał melioracyjnego lub niemelioracyjnego charakteru rowu. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, B.Z. i J.B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucili: - samowolne rozszerzenie przez organ odwoławczy przedmiotu sprawy o zagadnienia wykraczające poza treść odwołania ZZMiUW, - sformułowanie zaskarżonej decyzji w sposób nielogiczny, - niewłaściwe uznanie, że w sprawie istnieje zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia i wskazanie na potrzebę wykonania ekspertyzy hydrologiczno-hydrograficznej w celu wyjaśnienia wszystkich wątpliwości w niej zaistniałych, - bezpodstawne stwierdzenie uchybień proceduralnych w postaci naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 90 i 91 K.p.a., - uchylenie się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy poprzez wydanie jedynie decyzji kasacyjnej, przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w przedmiotowej sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł, iż nie rozszerzył zakresu sprawy będącej przedmiotem odwołania, ponieważ nie orzekł o kwestiach, które nie były przedmiotem rozpoznania w I instancji, w związku z czym tożsamość sprawy została zachowana. Organ odwoławczy nie zmienił również materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia, jaką jest art. 77 ust. 2 Prawa wodnego. Rozpoznając ponownie sprawę ocenił zasadność decyzji organu I instancji, odniósł się do zarzutów ZZMiUW oraz zwrócił uwagę na dostrzeżone uchybienia. W ocenie organu odwoławczego skoro sprawa znalazła się w toku, a istniejące w niej wątpliwości mają kluczowe znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, to zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego, zadaniem organu jest podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia. W postępowaniu odwoławczym organ nie przesądził o charakterze wód zlokalizowanych na przedmiotowych nieruchomościach, jak też nie obalił twierdzeń biegłego sądowego, a jedynie wskazał, że opinia ta nie powinna być traktowana jako dowód w sprawie, ponieważ jej przedmiotem nie było udzielenie odpowiedzi na pytanie o melioracyjny bądź niemelioracyjny charakter "urządzenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mające wpływ na wynik postępowania. Ocenie sądu podlegają także decyzje kasacyjne organów administracji wyższego stopnia wydawane w stosunku do decyzji organów I instancji pod względem oceny ich legalności. Przepisem, który reguluje tę kwestię jest art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję ( postanowienie ) w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wymaga to od organu odwoławczego wyprowadzenia wadliwości w zakresie ustalenia stanu faktycznego, a zwłaszcza przeprowadzenia wykładni przepisu prawa materialnego w zakresie odkodowania hipotetycznego stanu faktycznego i w konsekwencji wskazania okoliczności faktycznych wymagających ustalenia (Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, A.Adamiak/J.Borkowski, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2011, str. 520). Podkreślić należy, że według utrwalonego orzecznictwa wydanie decyzji kasacyjnej może nastąpić tylko wtedy, gdy organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, a w szczególności nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego albo postępowanie takie przeprowadzono, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe (wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2001 r., IV SA 208/99). Konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości ma miejsce w szczególności wówczas, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego. Brak ten nie może być sanowany w postępowaniu odwoławczym, bowiem naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy. Rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji, organ administracji wyższego stopnia, może uchylić zaskarżoną decyzję jedynie wówczas, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w ogóle, lub postępowanie to nie wyjaśniło okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia tak, że koniecznym jest przeprowadzenie tego postępowania, co najmniej w znacznej tj. w przeważającej części. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Zadaniem organu I instancji, było ustalenie w świetle przepisów art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne, czy urządzenia wodne kształtujące stosunki wodne w analizowanym terenie pełnią funkcję melioracji w rozumieniu art. 70 ustawy Prawo wodne. W tym celu organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego uzyskał rozbieżne stanowiska. I tak w ocenie Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych rów na działce [...] stanowi zdekapitalizowane urządzenie melioracji wodnych szczegółowych, natomiast w ocenie Nadleśnictwa woda ma charakter naturalny i jest ciekiem podstawowym. W świetle powstałych wątpliwości co do charakteru urządzeń na działce [...]Starosta umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Organ II instancji zasadnie przyjął, iż w niniejszej sprawie nie może być mowy o bezprzedmiotowości postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania wynikać może z przyczyn, które można podzielić na podmiotowe np. śmierć strony w toku postępowania, które zmierzało do konkretyzacji uprawnień lub obowiązków o charakterze ściśle osobistym, oraz przedmiotowe – gdy dana sprawa nie podlegała i nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Żadna z wyżej wymienionych okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodzi. Przyjęcie przez organ I instancji, iż postępowanie w sprawie ustalenia charakteru cieku wodnego i na tej podstawie wydanie orzeczenia bądź nie na podstawie art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne, jest bezprzedmiotowe z uwagi na nieustalenie charakteru cieku wodnego jest pozbawione podstaw prawnych. Słusznie orzekł organ odwoławczy, iż umorzenie postępowania w tej sytuacji przez Starostę było przedwczesne, bowiem jego zadaniem było jednoznaczne ustalenie charakteru wody przepływającej przez działki nr [...]. Natomiast organ ten na podstawie zgromadzonych w sprawie materiałów stwierdził, że nie jest w stanie uznać za jednoznacznie udowodnione, że woda płynąca przez przedmiotowe działki płynie tam urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych. A skoro nie istnieje pewność, czy w sprawie mamy do czynienia z urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych, czy z ciekiem naturalnym to postępowanie jako bezprzedmiotowe umorzył. W ocenie organu odwoławczego skoro sprawa znalazła się w toku, a istniejące w niej wątpliwości mają kluczowe znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, to zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego, zadaniem organu jest podjęcie wszelkich kroków do jej wyjaśnienia. W sprawie istnieje zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia, i w tym celu potrzebne będzie sporządzenie ekspertyzy, która da odpowiedź na pytanie, czy w sprawie mamy do czynienia z urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych, czy z ciekiem naturalnym. Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał, ze sprawa wymaga przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego. Wskazał też w jakim zakresie należy ponownie postępowanie przeprowadzić. Równocześnie należy wskazać, że organ odwoławczy wydając decyzję kasacyjną nie przesądził sposobu rozstrzygnięcia. Oznacza to, że po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ma dokonać oceny dowodów i na tej podstawie wydać stosowne rozstrzygnięcie. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.