II SA/Sz 309/16

Dnia 2 maja 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania skarżącemu zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, opału oraz środków na bilet do W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję T. K. zawarł wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu wniósł także o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka w mieszkaniu komunalnym konkubiny o pow. [...] m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a od siedmiu miesięcy nie ma też żadnych dochodów. W myśl art. 245 § 1, § 2 i 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Z wniosku oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący jest osobą bez dochodów, zamieszkującą w mieszkaniu komunalnym byłej konkubiny, ale prowadzącą odrębne gospodarstwo domowe. Z zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskodawcy odmówiono przyznania pomocy z powodu braku współpracy z organem I instancji w celu poprawy trudnej sytuacji materialnej. Oceniając złożony wniosek pod kątem spełnienia przesłanki ustawowej należało stwierdzić, że skarżący wykazał w sposób dostateczny, iż sytuacja majątkowa w jakiej się znajduje, uniemożliwia mu ustanowienie adwokata z wyboru. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało wniosek w tym zakresie uwzględnić. Natomiast wniosek w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć, ponieważ skarga dotyczy decyzji z zakresu pomocy społecznej, a w takich sprawach skarżący są z mocy ustawy zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 1 lit a p.p.s.a. Z tej przyczyny, wobec ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie należało umorzyć jako bezprzedmiotowy, na podstawie art. 249a p.p.s.a.