II SA/Sz 31/08

Dnia 12 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia N S A - Stefan Kłosowski po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2008 r. wniosków Spółki Cywilnej o wstrzymanie wykonania decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...], o nakazie rozbiórki, oraz postanowienia tego organu z dnia [...],Nr [...], o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w sprawie z Ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a oddalić wnioski. M. i J.J. – wspólnicy Spółki Cywilnej X, reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z dnia (...(, w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie ze skargą skarżący wystąpili do Sądu z wnioskami o (cyt.): "2. wstrzymanie czynności mających na celu wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. Nr (...( utrzymanej w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - decyzją z dnia (...( oraz 3. wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...( Sygn. akt (...( w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia". Uzasadniając swoje wnioski skarżący wskazali, że w następstwie wykonania wskazanych aktów do czasu zakończenia postępowania sądowego, mogą oni ponieść niepowetowane straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż po analizie treści osnowy i uzasadnienia wniosków skarżących, Sąd uznał, iż domagają się oni wstrzymania wykonania do czasu zakończenia postępowania sądowego – decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z dnia (...(, nakazującej skarżącym rozbiórkę części obiektu budowlanego przy (...(, oraz postanowienia tego organu z dnia (...(, nakładającego na nich grzywnę w celu przymuszenia. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwość wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, dotyczy jedynie takich aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności tych organów sprawowanej przez sądy administracyjne. Jeżeli chodzi o postępowanie egzekucyjne, to – zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – przedmiotem kontroli sądowej mogą być jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że sąd może wydać orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. Natomiast żądanie wstrzymania wykonania decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego nie może być uwzględnione, ponieważ nie jest to akt wydany w granicach tej samej sprawy, tj. w postępowaniu egzekucyjnym. W związku z tym, iż decyzja o nakazie rozbiórki nie jest objęta zakresem kontroli sprawowanej przez sąd w rozpatrywanej sprawie, wniosek o wstrzymanie jej wykonania jest niedopuszczalny. Z powołanego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika również, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1, zaś wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozpatrując wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny, Sąd uznał ten wniosek za dopuszczalny jako wydany w granicach tej samej sprawy, jednakże nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Wnioskodawcy nie uprawdopodobnili bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody, czy zaistnienia nieodwracalnych skutków w następstwie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia przed rozpatrzeniem ich skargi przez Sąd. Zwłaszcza, iż stosownie do art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (DzU z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75 % lub w całości. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.