II SA/Sz 310/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2016-05-25

Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), który nie zawiera uzasadnienia, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), który nie zawiera uzasadnienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Brak uzasadnienia w takim przypadku jest brakiem nieusuwalnym, co skutkuje odrzuceniem sprzeciwu bez wzywania do jego uzupełnienia.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. odmówił zwolnienia B. K. od kosztów sądowych. Pełnomocnik skarżącego, adwokat T. R., wniósł sprzeciw od tego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 246 P.p.s.a. i wnosząc o zmianę postanowienia. Sprzeciw nie zawierał jednak uzasadnienia argumentującego, dlaczego postanowienie referendarza jest wadliwe.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 310/15, odmawiającego zwolnienia B. K. od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. referendarz sądowy odmówił zwolnienia B. K. od kosztów sądowych. Pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r., uzupełnionym w dniu 12 maja 2016 r., pełnomocnik skarżącego adw. T. R. złożył sprzeciw od ww. postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 246 P.p.s.a. poprzez odmówienie udzielenia prawa pomocy wnioskodawcy, w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że nie jest on w stanie pokryć opłaty od skargi kasacyjnej bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, że nie zgadza się wydanym orzeczeniem i wniósł o jego zmianę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z kolei z art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia. Podnieść w tym miejscu trzeba, że sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego jest sformalizowanym środkiem prawnym. Brak uzasadnienia sprzeciwu wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika jest brakiem nieusuwalnym, co oznacza, że wniesienie sprzeciwu przez wyżej wymienione osoby bez uzasadnienia powoduje jego odrzucenie bez potrzeby wzywania o uzupełnienie tego braku (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 1119). Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż sprzeciw wniesiony przez pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem, nie zawiera uzasadnienia. W sprzeciwie pełnomocnik skarżącego zarzucił jedynie kwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 246 P.p.s.a. poprzez odmówienie udzielenia prawa pomocy wnioskodawcy, w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że nie jest on w stanie pokryć opłaty od skargi kasacyjnej bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie, zaś w osobnej części pisma określonej jako "uzasadnienie" stwierdził, że nie zgadza się wydanym orzeczeniem i wniósł o jego zmianę. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, nie sposób z treści ww. pisma pełnomocnika skarżącego wywnioskować, że zawiera ono uzasadnienie sprzeciwu od ww. postanowienia, skoro jego autor nie zawarł jakiejkolwiek argumentacji mającej uzasadniać złożenie tego środka. Konkludując, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło