II SA/Sz 312/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego, na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej jako "k.p.a."), art. 7b ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7d pkt 1 oraz art. 12b ust. 8 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. G. (dalej jako: "skarżący") utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów, powstałych w wyniku pracy geodezyjnej o identyfikatorze zgłoszenia [...] dotyczącej III etapu podziału nieruchomości, stanowiących działki [...], [...], [...], [...], [...] i [...] położone w obrębie ewidencyjnym nr [...] ([...]) Miasta S.. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Decyzjami z dnia [...] r. Prezydent Miasta S. zatwierdził podział nieruchomości stanowiącej działki nr [...], [...] oraz podział nieruchomości stanowiącej działki nr [...], [...], [...] i [...] położone w obrębie ewid. nr [...] Miasta S.. W dniu 12 czerwca 2018 r. wpłynęło zawiadomienie skarżącego o wykonaniu pracy geodezyjnej części dotyczącej realizacji podziału ww. nieruchomości, do którego załączono operat techniczny z tej pracy. W wyniku dokonanej kontroli operatu technicznego, przedstawionej w protokołach weryfikacyjnych z dnia 4 lipca 2018 r. oraz z dnia 16 lipca 2018 r. stwierdzono nieprawidłowości pod względem wykonania pomiarów i opracowania wyników tych pomiarów z przepisami obowiązującymi w geodezji i kartografii, a wynik weryfikacji ustalono jako negatywny. W piśmie z dnia 23 lipca 2018 r. skarżący przedstawił swoje stanowisko w sprawie i wniósł zastrzeżenia co do prawidłowości protokołu kontroli. Z powodu nieuwzględnienia stanowiska skarżącego, decyzją z dnia [...]., Prezydent Miasta S. odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego danych i dokumentów powstałych w wyniku ww. pracy geodezyjnej. W uzasadnieniu stwierdzono, że protokoły i szkice utrwalonych nowych punktów granicznych nie spełniają wymogów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. Nr 268, poz. 2663 - dalej jako: "rozporządzenie w sprawie podziałów nieruchomości" lub "rozporządzenie z 2004 r.") oraz rozporządzenia MSWiA z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 263, poz. 1572 – dalej jako: "rozporządzenie w sprawie standardów technicznych", albo "rozporządzenie z 2011 r."), a tym samym naruszają art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nadto podkreślono, że wykonanie podziału nieruchomości na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami nie tylko nie wyklucza, ale wręcz wymaga zastosowania przepisów geodezyjnych. Unormowanie zawarte w § 14 i § 15 rozporządzenia z 2004 r. wskazuje, że wyznaczenie i utrwalenia na gruncie punktów granicznych, powstałych w wyniku podziału, jest niemożliwe do przeprowadzenia bez udziału geodety, który wykonuje swe czynności na podstawie art. 12 i 12a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, zaś ostatecznie jaki przepis stanowi podstawę do sporządzenia dokumentacji geodezyjnej wynika z art. 19 ww. ustawy, co uzasadnia twierdzenie, że prawidłowo wskazano w protokołach weryfikacyjnych jako podstawę prawną przepisy rozporządzenia z 2011 r. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wskazał na błędne zastosowanie prawa i błędną ocenę stanu faktycznego oraz wydanie decyzji przez organ, który winien podlegać wyłączeniu z rozpatrzenia sprawy. Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. w uzasadnieniu opisanego na wstępie rozstrzygnięcia, uznał odwołanie za bezzasadne. W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy po stwierdzeniu braku przesłanek do wyłączenia organu wyjaśnił, że czynności wyznaczenia i utrwalenia nowych punktów granicznych regulują przepisy wykonawcze do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 21 ze zm.), tj. rozporządzenie w sprawie podziałów nieruchomości. Według organu fakt, iż tematyka wyznaczania punktów granicznych powstałych w postępowaniu podziałowym umiejscowiona została w ww. rozporządzeniu nie przesądza, aby nie mogły mieć zastosowania w tym zakresie stosowne przepisy dotyczące geodezji i kartografii, bowiem rozporządzenie to w zakresie wyznaczania punktów granicznych w § 14 ust. 2 wprost odsyła do nich. Przepisami mającymi w powyższym przypadku zastosowanie są: ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne a także rozporządzenie w sprawie standardów technicznych. Podkreślając, że kwestie te zostały także rzeczowo i wyczerpująco wyjaśnione przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji, organ odwoławczy potwierdził ich zasadność. Mając na uwadze powyższe uznał, że twierdzenie skarżącego, iż w kwestiach zawartości protokołu zastosowanie mają przepisy i wymogi rozporządzenia w sprawie podziałów i w zakresie jakim regulują zawartość protokołu nie mogą nakładać się na te treści wymogi z przepisów rozporządzenia w sprawie standardów, jest nieuprawnione. Organ odwoławczy podtrzymał zasadność następujących stwierdzonych w decyzji Prezydenta Miasta S. nieprawidłowości i braków w przedłożonej dokumentacji technicznej: - "dla części punktów granicznych brak pełnej informacji o stabilizacji i rodzaju podłoża, w jakim była wykonana"- czym uchybiono § 15 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości, § 30 ust. 4 pkt 10 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, - "na szkicach granicznych jest niewystarczająca (na potrzeby przyszłych wznowień, w przypadku braku możliwości odtworzenia osnowy) ilość miar i odniesień do trwałych szczegółów terenowych (pomimo urządzonej od lat ulicy), a te które są podane, są często nieczytelne i niejednoznaczne" - czym uchybiono § 30 ust. 4 pkt 12 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, - "w protokołach brak oznaczenia nieruchomości (nowych działek) w odniesieniu do poszczególnych wyznaczanych (nowych) punktów granicznych" - czym uchybiono § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości, § 30 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, - "w protokole 1 brak informacji nt. punktów o nr: [...], [...], [...], [...] i [...] a punkt [...] wpisany niewłaściwie, w protokole 2 brak informacji nt. punktów o nr: [...], [...], opis sposobu stabilizacji niektórych punktów w protokołach i na szkicach jest różny" - czym uchybiono § 15 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości, § 30 ust. 4 pkt 9 i 10 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych (organ II instancji wyjaśnił, że punkty graniczne nr [...], omyłkowo wymienione zostały przez organ I instancji), - brak podpisów geodety na obu stronach obu protokołów; brak podpisu jednej z obecnych stron na obu stronach protokołu 2 i na załączonym do niego szkicu utrwalenia (wyznaczenia) punktów granicznych - czym uchybiono § 30 ust. 4 pkt 15 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, - "w obu protokołach brak jednoznacznego powiązania stron obecnych i nieobecnych podczas czynności okazania z punktami granicznymi (...) " – czym uchybiono § 15 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości, § 30 ust. 4 pkt 8 i ust. 5 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, - " na szkicu dołączonym do protokołu 2 strzałki północy brak" - czym uchybiono § 71 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Z kolei nie zgodził się z wykazanym przez organ I instancji zarzutem, że "na szkicu dołączonym do protokołu 1 strzałka północy wskazuje azymut odchylony o około 30-40 na zachód" podnosząc, że odnosi się on do informacji zawartej na szkicu polowym, a nie na mapie na której kierunek północy został określony w sposób wystarczający. Również nie dopatrzył się wskazanej przez Prezydenta nieprawidłowości polegającej na tym, że "protokoły i szkice nie są kolejno ponumerowane a zastosowana dla nich numeracja wynika wprost z kolejności stron w operacie". Niezależnie od powyższego organ odwoławczy wskazał na inne dodatkowe nieprawidłowości i braki w przedmiotowym opracowaniu: - wykonawca prac nie dopełnił, aby działki nr [...] i [...] zostały objęte zgłoszeniem pracy geodezyjnej - czym uchybił przepisom art. 42 ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, - dla wyznaczonych punktów granicznych błędnie określono atrybuty opisowe tych punktów, czym geodeta uprawniony uchybił przepisom § 65 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie standardów technicznych w zw. z zapisami załącznika nr 1a do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, - wykonawca prac geodezyjnych dokonał w dniu 10 lipca 2018 r. poprawek wraz z ich omówieniami w protokole, gdy tymczasem działanie takie jest niedopuszczalne, gdyż protokół po jego odczytaniu i podpisaniu nie może być zmieniany. W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy stwierdził, że przedłożone opracowanie z uwagi na wykazany powyżej szereg nieprawidłowości, nie nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący na powyższą decyzję złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Decyzji tej zarzucił niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego polegającą na przyjęciu, iż w zakresie treści protokołu z czynności wyznaczenia i utrwalenia nowych punktów granicznych, zastosowanie mają jednocześnie przepisy rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości oraz przepisy rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości wydano na podstawie art. 100 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zaś kwestię zawartości protokołu ze znaków granicznych reguluje § 14 ust. 2 dotyczący zawartości protokołu z wyznaczenia i utrwalenia punktów granicznych. Natomiast przepisy standardów wykonywania prac geodezyjnych wydane w oparciu o art. 19 ust.1 pkt 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie treści protokołu granicznego (tj. § 30), mogą mieć zastosowanie przy wyznaczaniu lub wznawianiu punktów granicznych - wykonywanych w oparciu o prawo geodezyjne, na podstawie której to ustawy te przepisy (o standardach) zostały wydane. O tym jakie wymogi należy spełnić, decyduje podstawa prawna działania w tych odmiennych sytuacjach. Przepisy wykonawcze dot. sposobu postępowania i rodzajów dokumentów mają szczególny charakter i obowiązują tylko w zakresie podziałów opartych o ustawę o gospodarce nieruchomościami, a w pozostałym zakresie obowiązują przepisy prawa geodezyjnego. Rozdzielenie regulacji prawnych w sytuacji wyznaczania granic w następstwie podziałów dokonanych na mocy ustawy o gospodarce nieruchomościami od wyznaczenia granic opartych o inne podstawy prawne (prawo geodezyjne, kodeks cywilny) nie powinno nastręczać większych problemów. Skarżony organ przyjął, że zastosowanie jednoczesne mają w określonym wyżej zakresie mają oba akty prawne, ale tego nie uzasadnił przez co naruszył art. 11 k.p.a. Skarżący poddał także pod rozwagę, czy przepisy rozporządzenia o standardach nie wykraczają poza delegację wynikającą z treści art.19 ust.1 pkt 11 ww. ustawy w zakresie regulacji pozatechnicznych, które w nich są zawarte i czy wobec tego powinny być w tym zakresie stosowane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 16 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącego popierając skargę wskazał, iż zasadniczym problemem spornym w sprawie jest kwestia, czy do oceny pracy geodezyjnej wykonanej w ramach postępowania podmiotowego należy oprzeć się na przepisach rozporządzenia z 2004 r., czy przepisach rozporządzenia z 2011 r. W szczególności odnosi się to do treści protokołu z przeprowadzonych czynności geodezyjnych. Dopiero po rozstrzygnięciu tej kwestii można mówić o szczegółach wynikających z zastrzeżeń organów stanowiących odmowę przyjęcia wykonanej pracy do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2018 r., poz. 1320 ze zm. dalej: P.p.s.a.). Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów doszedł do przekonania, że akt ten odpowiada prawu. Przedmiotem skargi jest decyzja Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbioru danych i innych materiałów, powstałych w wyniku pracy geodezyjnej wykonanej przez skarżącego, a dotyczącej wyznaczenia i utrwalenia znaków granicznych powstałych w wyniku podziału nieruchomości zatwierdzonego wcześniejszymi ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta S.. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się w trybie art. 12b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a zatem obowiązkiem organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej było ustalenie, czy sporządzona przez wykonawcę dokumentacja geodezyjna odpowiada przepisom prawa oraz czy nie zawiera nieprawidłowości lub braków. Na gruncie badanej sprawy podstawą odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pracy geodezyjnej skarżącego stanowiło ustalenie organów, że protokoły i szkice utrwalenia nowych punktów granicznych nie spełniają wymogów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z kolei skarżący zarzucając tej ocenie naruszenie przepisów prawa materialnego zakwestionował możliwość jednoczesnego zastosowania obu aktów prawnych. Zdaniem Sądu w sporze tym rację należy przyznać organom. Zgodnie z art. 96 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości dokonuje się na podstawie decyzji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta zatwierdzającej podział. Sposób i tryb dokonywania podziałów nieruchomości, z uwzględnieniem sposobu postępowania przy sporządzaniu dokumentów wymaganych w tym postępowaniu oraz rodzaje i treść tych dokumentów reguluje rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości. W myśl § 14 pkt 2 ww. rozporządzenia ostateczna decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stanowi podstawę do wyznaczenia i utrwalenia na gruncie nowych punktów granicznych znakami granicznymi, według zasad określonych w przepisach dotyczących geodezji i kartografii, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości. Stosownie do art. 15 pkt 1 tego rozporządzenia z czynności, o której mowa w § 14 pkt 2, sporządza się protokół, który zawiera w szczególności: 1) oznaczenie nieruchomości według danych z katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, a w razie jej braku - według innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości; 2) oznaczenie i datę wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości; 3) informacje o sposobie utrwalenia punktów granicznych; 4) oznaczenia wyznaczanych i utrwalanych punktów granicznych; 5) listę i podpisy osób obecnych przy czynnościach wyznaczenia i utrwalenia punktów granicznych; 6) datę sporządzenia protokołu oraz imię i nazwisko, numer uprawnień zawodowych i podpis osoby, która wykonała protokół. Dokumenty geodezyjne opracowane w toku czynności wyznaczenia i utrwalenia nowych punktów granicznych podlegają włączeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 15 ust. 2 ww. rozporządzenia). Analiza tych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że realizacja podziału nieruchomości zatwierdzonego decyzją powinna odbywać się z zastosowaniem rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości jednakże przy jednoczesnym uwzględnieniu zasad określonych w przepisach dotyczących geodezji i kartografii. Rozporządzenie to nie normuje bowiem w sposób kompleksowy prac geodezyjnych mających na celu wyznaczenie i utrwalenie nowych punktów granicznych, a co więcej nie wprowadza odmiennego, właściwego tylko dla podziału nieruchomości trybu dla tych czynności geodezyjnych, ale odnosi się w tej mierze do trybów powszechnie stosowanych i określonych w obowiązujących przepisach. Już tylko z tego względu zgodzić należy się z organem odwoławczym, że fakt, iż tematyka wyznaczania punktów granicznych powstałych w postępowaniu podziałowym umiejscowiona została w rozporządzeniu w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości nie wyklucza jednoczesnego zastosowania innych przepisów prawa. Słuszny jest także pogląd organu I instancji, iż wykonanie podziału nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami nie tylko nie wyklucza, ale wręcz wymaga posłużenia się regulacjami geodezyjnymi. Zauważyć bowiem należy, że taki wniosek wynika jednoznacznie z § 14 pkt 2 ww. rozporządzenia, który nakazuje wykonanie czynności wyznaczania i utrwalania na gruncie nowych punktów granicznych znakami granicznymi, według zasad określonych w przepisach dotyczących geodezji i kartografii, do których to jako znajdujących w sprawie zastosowanie słusznie zaliczono ustawę Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenie w sprawie standardów technicznych. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zasady wyznaczania punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków zostały określone w art. 39 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, który przewiduje, że wyznaczenie i zastabilizowanie w terenie nowych znaków granicznych w punktach granicznych, które nie miały dotychczas odzwierciedlenia na gruncie, następuje według zasad dotyczących wznawiania znaków granicznych (por. M. Durzyńska, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, LexisNexis 2013). Natomiast w rozporządzeniu w sprawie standardów technicznych uregulono zasady wykonywania prac geodezyjnych w tym przedmiocie. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i w ocenie Sądu nie przekracza delegacji ustawowej, lecz stanowi wyraz jej wypełnienia. Określono w nim bowiem standardy techniczne wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, opracowywania i przekazywania wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych do PZGiK - na potrzeby: ewidencji gruntów i budynków, geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, podziałów nieruchomości, postępowań sądowych i administracyjnych, zagospodarowania przestrzennego, budownictwa, w tym geodezyjnej obsługi inwestycji budowlanych. Na mocy art. 12a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne to przepisy ww. rozporządzenia, stanowią podstawę do sporządzenia dokumentacji geodezyjnej przekazywanej do państwowego zasobu geodezyjnego, a mającej za przedmiot wyznaczenie punktów granicznych. Przyjmując więc, że geodeta powinien wykonać pracę geodezyjną w tym zakresie z zachowaniem wymogów i zasad określonych w przepisach dotyczących geodezji i kartografii, zaś ww. rozporządzenie normuje standardy wykonywania pracy, to nie powinno budzić wątpliwości, że znajduje ono zastosowanie także do przypadku realizacji podziałów zatwierdzonych ostateczną decyzją administracyjną. W związku z brzmieniem art. 12a ust. 1 pkt 2 oraz art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne należy na gruncie rozpoznawanej sprawy odpowiedzieć się za stosowaniem standardów technicznych tak w zakresie wykonania geodezyjnych pomiarów jak i opracowania ich wyników w postaci odpowiedniej dokumentacji. Względy potrzeby zachowania spójności i jednolitości opracowań geodezyjnych również przemawiają za uznaniem, że standardy zawarte w rozporządzeniu należy uwzględniać w pracy geodezyjnej polegającej na wyznaczeniu punktów granicznych będących skutkiem dokonanego podziału nieruchomości. Przedstawiona powyżej argumentacja dowodzi, że przedłożone przez skarżącego opracowanie geodezyjne powinno pozostawać w zgodności nie tylko z przepisami rozporządzenia z 2004 r. w sprawie podziałów nieruchomości, ale także rozporządzenia z 2011 r. w sprawie standardów technicznych. Powyższa zasada znajduje zastosowanie także do protokołu wyznaczenia i utrwalenia na gruncie nowych punktów granicznych. Wprawdzie § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości zawiera katalog informacji, jakie powinny być ujawnione w protokole, ale jest to katalog otwarty, o czym przesądza sformułowanie "w szczególności". Oznacza to zatem, że przepis ten dopuszcza możliwość rozszerzenia protokołu również o inne informacje wymagane przepisami prawa. Na tle rozporządzenia w sprawie standardów technicznych takim przepisem jest § 30 ust. 4, który szczegółowo normuje zakres protokołu z wyznaczenia punktów granicznych. Powyższa okoliczność w kontekście wynikającego z § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia odesłania do zasad określonych w przepisach geodezji i kartografii, utwierdza w przekonaniu, że w treści protokołu, oprócz informacji wymienionych w § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie podziałów nieruchomości, trzeba ujmować także i te wskazane w § 30 ust. 4 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych. Podsumowując, przedstawione rozważania prowadzą do wniosku, że skoro organ przy ocenie pracy geodezyjnej w sposób uprawiony oparł się zarówno na przepisach rozporządzenia z 2004 r. w sprawie podziałów nieruchomości ale także rozporządzenia z 2011 r. w sprawie standardów technicznych, to tym samym nie doszło do uchybienia przepisom prawa materialnego w sposób opisany przez skarżącego. Również zarzut naruszenia art. 11 k.p.a. nie mógł odnieść zamierzonego skargą skutku. Lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ odwoławczy, wyjaśnił zasadnicze powody dla których uznał, że zachodzi konieczność zastosowania dwóch rozporządzeń, dodatkowo odsyłając do podzielanej przez niego argumentacji organu I instancji. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że także ustalania organów do co stwierdzonych nieprawidłowości, będących wynikiem przeprowadzonej weryfikacji zgłoszonych prac geodezyjnych, nie budzą wątpliwości i są prawidłowe. A szczegółowo opisane przez organ odwoławczy wady przedłożonej dokumentacji, jak i przepisane im naruszenie właściwych przepisów prawa, potwierdzają zasadność odmowy przyjęcia dokumentacji technicznej z pracy geodezyjnej wykonanej przez skarżącego. W tym stanie rzeczy, z uwagi na bezzasadność podniesionych przez skarżącą zarzutów przy jednoczesnym braku okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.