II SA/Sz 313/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody o wykładnię wyroku z dnia [...] stycznia 2026 r. o sygn. akt II SA/Sz 313/25 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Wojewody z dnia 18 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a odmówić wykładni wyroku. WSA w Szczecinie 15 stycznia 2026 r. wydał wyrok o sygn. akt II SA/Sz 313/25, w którym uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 29 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Pismem z 29 maja 2026 r. Wojewoda złożył wniosek o wykładnię treści uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 15 stycznia 2026 r. na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz.143; dalej "p.p.s.a."). Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca domaga się uzupełnienia adresowanych przez Sąd do organu administracji zaleceń uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem poprzez wskazanie okresów zatrudnienia stanowiących co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania w przedziale czasowym od dnia 20 sierpnia 2022 r. do dnia 20 lutego 2024 r., które należy zaliczyć skarżącemu, przyznając prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Podkreślić należy, że potrzeba wyjaśnienia uzasadnienia wyroku zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością, utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, w tym zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do polemiki ze stanowiskiem Sądu, orzekającego w sprawie. Środkiem prawnym, za pomocą którego można kwestionować wydany przez Sąd wyrok jest skarga kasacyjna. Ponadto należy wskazać, że orzecznictwo zwraca uwagę, iż przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania w związku z koniecznością merytorycznego załatwienia sprawy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 marca 2014r., sygn. akt II GSK 1310/12, Lex Omega nr 1450632). Sąd w pełni podziela także stanowisko wyrażane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. w postanowieniu NSA z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt II OZ 542/12, dostępnym pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie jego treści o inne elementy ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikować poprzednio wskazanych. Na marginesie należy dodać, że w uzasadnieniu wyroku objętym wnioskiem wyjaśniono związanie bezwzględną mocą obowiązującą przepisu art. 153 p.p.s.a., która to powodowała, że Sąd wydając wyrok z 15 stycznia 2026 r., nie dostrzegając przesłanek wyłączających jego zastosowanie, był związany ocenami prawnymi uzasadnienia wyroku poprzednio orzekającego składu Sądu, wydanego 23 października 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 329/24. W świetle powyższego, Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.