II SA/Sz 316/06

WyrokWSA w Szczecinie2006-06-07

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zastosowało art. 138 § 2 Kpa, uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, zamiast merytorycznie rozstrzygnąć sprawę?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie powinien uchylać decyzji organu I instancji i przekazywać sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 Kpa, jeśli nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W sytuacji, gdy organ odwoławczy dysponuje wystarczającymi danymi do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, powinien zastosować art. 138 § 1 Kpa.
Stan faktyczny
Organ I instancji przyznał R. S. zasiłek pielęgnacyjny na dziecko. R. S. wniosła odwołanie, domagając się przyznania zasiłku od wcześniejszej daty, powołując się na ciągłość orzeczenia o niepełnosprawności dziecka. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, powołując się na art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. R. S. wniosła skargę do WSA, kwestionując decyzję SKO.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego u c h y l a zaskarżoną decyzję Po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] Wójt Gminy przyznał R. S. świadczenie opiekuńcze w postaci zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł miesięcznie na dziecko P. L., która została zaliczona do osób niepełnosprawnych od [...] r. Zasiłek pielęgnacyjny został przyznany na okres od [...] r. do [...] r. Jako podstawę prawną organ I instancji wskazał art. 16 ust. 1, ust.2 pkt 1, 2, 3, 4 , art. 20 ust.3, art.24 ust.4 , art.26 ust.1 i 2 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych /tekst jedn. Dz.U. nr 228, poz.2255 z 2003r. ze zm./ oraz § 6 ust.1 i 2 Rozporządzenia MPGiPS z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne /Dz.U. Nr 105, poz. 881/. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła R. L.. W odwołaniu podniosła, iż [...] r. uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności córki, które jest kontynuacją orzeczenia z [...] r. Dotychczasowy zasiłek wnioskodawczyni pobierała do [...] r. a więc następny zasiłek powinien być jej przyznany od [...] r. Organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 Kpa w związku z art. 24 ust.1 i ust.2 oraz 3 i 3a ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych /Dz.U. Nr 228 poz. 2255/ uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż zgodnie z art. 24 ust.2 ustawy, prawo do świadczeń rodzinnych, należało ustalić od dnia [...] r. bowiem wniosek skarżącej wpłynął do organu [...] r., zaś powyższy przepis ma charakter wiążący co oznacza że nie pozostawia organowi żadnego luzu decyzyjnego w ramach którego mógłby uwzględniając szczególne okoliczności w inny sposób ustalić uprawnienia strony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję organu II instancji wniosła R. S.. W skardze tej podniosła te same argumenty co w odwołaniu, domagając się przyznania i wypłaty zasiłku za wcześniejszy okres tj. od [...] r. do [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Rozpoznając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie chociaż nie z powodów w niej podniesionych. Zgodnie z art. 138 § 2 Kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W zaskarżonej decyzji organ nie wskazał w uzasadnieniu dlaczego jego zdaniem orzeczenie organu I instancji podlegało uchyleniu i co powinien zrobić organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika też, by organ odwoławczy rozstrzygając sprawę musiał przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w całości lub znacznej części. Wręcz przeciwnie organ ustalił kiedy wpłynął wniosek skarżącej i z jaką datą może być przyznane świadczenie pielęgnacyjne podając treść art. 24 ust.2 w/w ustawy. W ocenie Sądu organ odwoławczy powinien merytorycznie rozstrzygnąć sprawę w trybie art. 138 § 1 Kpa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w wyroku

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło