II SA/Sz 316/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Burmistrza Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Burmistrz Gminy T., decyzją z dnia [...] r. nr [...], odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku religijno-mieszkalnego dz. nr [...] w T. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., w wyniku rozpatrzenia odwołania Towarzystwa A. na powyższe rozstrzygnięcie Burmistrza, decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Na ww. decyzję Burmistrz Gminy T., pismem z dnia [...] r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że ani Burmistrzowi ani Gminie nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Struktura postępowania przed sądami administracyjnymi ukształtowana jest jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej (skarżącego) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Tak ukształtowana struktura postępowania przed sądami administracyjnymi determinuje krąg podmiotów, którym przepisy procesowe mogą przyznać prawo do jego uruchomienia. Nie może być ono uruchomione ani przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej tej administracji. Legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zatem wyłącznie te podmioty, które znajdują się poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez ten sąd. Powyższy pogląd będzie miał zastosowanie również w odniesieniu do organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmujących rozstrzygnięcia w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie z dominującą linią orzeczniczą sądów administracyjnych przyjmuje się, iż gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent) tej gminy (vide: uchwała z 9 października 2000 r., ONSA 2001, nr 1, poz. 17). Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca – Burmistrz Gminy T. - nie posiadała legitymacji do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Z faktu bowiem wydania rozstrzygnięcia przez Burmistrza wyżej wymienionej Gminy w pierwszej instancji wynika niedopuszczalność wniesienia przez ten organ skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., działającego w przedmiotowej sprawie jako organ drugiej instancji. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzec należało o odrzuceniu skargi.