II SA/Sz 316/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., złożonym za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , R. D. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując w niej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr[...] , utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] r., Nr [..] w sprawie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Skarga w ww. zakresie została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 1151/13. Ponadto ww. skargą R. D. zakwestionował decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] r., Nr [...] wydaną w odrębnym postępowaniu administracyjnym w sprawie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 316/14. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając (pismem z dnia [...] r.), na skargę R. D. w części dotyczącej ww. decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] r., poinformowało, że odwołanie od tej decyzji było w trakcie rozpatrywania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiot skargi objętej niniejszym postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczy decyzji organu pierwszej instancji, tj. Burmistrza Miasta z [...] r., Nr [...] w sprawie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Podkreślić należy, że wystąpienie ze skargą do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 195/13, opubl. w internetowej bazie - orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że skargę można wnieść wyłącznie na decyzję wydaną przez organ drugiej instancji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Burmistrza Miasta , będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia od niej odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , co zresztą, jak wynika z odpowiedzi organu na skargę, skarżący uczynił. Jednak dopiero po rozpoznaniu odwołania i wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze , skarżący będzie mógł w przedmiotowej sprawie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Reasumując Sąd stwierdził, że wniesiona przez R. D. skarga na decyzję organu pierwszej instancji okazała się niedopuszczalna. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.