II SA/Sz 316/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. sprawy ze skargi W. K. T. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr[...] , Starosta udzielił Gminie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w przedmiocie wprowadzania oczyszczonych ścieków komunalnych do wód, tj. Kanału z oczyszczalni ścieków [...] w m. R., istniejącym wylotem kanalizacyjnym, zmienionego następnie decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wnioskiem z dnia [...] r., W. K. T. zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z wnioskiem o wznowienie postępowania, w którym napisała: "wnoszę o wznowienie postępowania w sprawie wydania decyzji pozwolenie wodno-prawne dla uruchomienia gminnej oczyszczalni ścieków w R. Gmina w którym to postępowaniu mimo, że jestem stroną w sprawie, nie ze swojej winy nie brałam udziału. Jak dowiedziałam się, obecnie w trakcie prowadzonych robót udrażniania spływu Rowu do rowu tego, z którym należąca do mnie nieruchomość gruntowa [...] obręb D. graniczy na odcinku przeszło [...] m, od roku [...] dokonywany jest zrzut ścieków pochodzących z gminnej oczyszczalni ścieków Pismem z dnia [...] r., Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przekazał do Starosty, jako organu właściwego, wniosek W. K. T. o wznowienie postępowania. W związku z powyższym, Starosta postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Starosty z dnia [...] r., nr [...] W wyniku przeprowadzonego postępowania, Starosta, decyzją z dnia [...] r., nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...] W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż teren działki sąsiadującej z Kanałem o nr [...]położonej w obrębie ewidencyjnym D., będącej własnością wnoszącej jest znacznie oddalony (ok. [...] km) od istniejącego wylotu kanalizacyjnego, którym to do Kanału odprowadzane są oczyszczone ścieki pochodzące z oczyszczalni ścieków w m. R. i znajduje się w innym obrębie ewidencyjnym. Ponadto, ww. działka nie znajduje się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, który został wyznaczony dla oczyszczalni ścieków w m. R. i naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową. Zdaniem organu I instancji, iż brak jest przepisu prawa materialnego, który przyznawałby wnoszącej przymiot strony przedmiotowego postępowania, jako, że nie jest władającym powierzchnią ziemi w zasięgu oddziaływania korzystania z wód, będącego przedmiotem udzielonego Gminie D. pozwolenia wodnoprawnego. Nie zgadzając się decyzją Starosty W. K. T. wniosła od niej odwołanie. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego odwołania Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wskazał, że Starosta pominął zbadanie przesłanki wynikającej z art. 148 § 2 k.p.a., tym samym nie ustalił, czy złożone podanie o wznowienie postępowania odpowiada wszystkim warunkom formalnoprawnym, od istnienia których uzależniony jest dalszy tok postępowania i rodzaj wydawanych aktów. Organ I instancji nie ocenił, czy osoba żądająca wzruszenia decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania zachowała termin do wystąpienia z podaniem o jego wznowienie. Skutkiem powyższego Dyrektor RZGW decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta zbadał zachowanie przedmiotowego terminu i ustalił, że W. K. T. dowiedziała się o udzieleniu Gminie D. pozwolenia wodnoprawnego uprawniającego do uruchomienia gminnej oczyszczalni ścieków w R. Gmina D. od robotników wykonujących roboty konserwacyjne na Strudze. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych Oddział Terenowy poinformował bowiem Starostę że konserwacja [...] odbywa się corocznie, a ostatnia została rozpoczęta w dniu 1 sierpnia 2014 r., a zakończona w dniu 30 września 2014 r. Wobec faktu, iż W. K. T. zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o wznowienie przedmiotowego postępowania pismem datowanym na dzień 12 sierpnia 2014 r., a nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu 13 sierpnia 2014 r., Starosta uznał, iż miesięczny termin do wniesienia podania określony w art. 148 § 2 k.p.a. został zachowany. Niezależnie od powyższego organ I instancji nie znalazł podstaw do zmiany swojego stanowiska i decyzją z dnia [...] r., nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] r., z uwagi na fakt, iż skarżąca nie była stroną postępowania o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Nie zgadzając się decyzją Starosty, W. K. T. wniosła od niej odwołanie. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako rażąco naruszającej prawo i wydanie decyzji uwzględniającej stan prawny i faktyczny dotyczący prawa udziału skarżącej jako strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie o udzielenie Gminie D. pozwolenia wodno-prawnego. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 145 § 1 pkt 4, art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego w związku z art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia 4 listopada 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że Starosta w sposób prawidłowy ocenił zachowanie przez skarżącą jednomiesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego. Był zatem uprawniony do przejścia do kolejnego etapu postępowania i dokonania stwierdzenia istnienia lub nieistnienia powołanej przez skarżącą podstawy wznowienia, a następnie wydania jednej z decyzji określonej w art. 151 k.p.a. Jedną z przesłanek, zawartą w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego, jest rozpatrywana w przedmiotowym postępowaniu przesłanka, na którą wskazuje skarżąca, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ I instancji, po dokonaniu ustaleń w zakresie posiadania przez skarżącą uprawnienia do skutecznego żądania uchylenia kwestionowanego pozwolenia wodnoprawnego w postępowaniu wznowieniowym, uznał, iż wnioskodawczyni nie posiada przymiotu strony postępowania. Punktem wyjścia dla ustalenia kręgu stron postępowania w sprawie udzielenia każdego pozwolenia wodnoprawnego jest art. 127 ust. 7 Prawa wodnego. Stosownie do treści tej regulacji, stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest: 1) wnioskodawca ubiegający się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego; 2) właściciel wody w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; 3) właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których będą wprowadzane ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego; 4) właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; 5) właściciel powierzchni ziemi położonej w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; 6) uprawniony do korzystania oraz uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Przepis art. 127 ust. 7 Prawa wodnego stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 28 k.p.a. ustalającego definicję strony. W konsekwencji, stronami postępowania w sprawie udzielenia ww. pozwolenia są wyłącznie podmioty wymienione w art. 127 ust. 7 Prawa wodnego. Skarżąca wniosła o uznanie ją za stronę w postępowaniu wodnoprawnym w ww. sprawie z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo dz. nr [...] obręb D., której jest współwłaścicielem wraz z T. K. T., na której znajdują się urządzenia wodne (rowy melioracyjne), będące jej współwłasnością, z działką nr [...] obręb R. stanowiącą wody R. Zdaniem organu II instancji, położenie gruntu (lub urządzenia wodnego) w bezpośrednim sąsiedztwie odbiornika ścieków, nie jest jednoznaczne z koniecznością uznania za stronę jego właścicieli. Zgodnie bowiem z art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy Prawo wodne, za stronę uznaje się jedynie właścicieli gruntów lub urządzeń wodnych znajdujących się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód. Dyrektor RZGW wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie, określenie zasięgu oddziaływania szczególnego korzystania z wód, polegającego na wprowadzaniu oczyszczonych ścieków z gminnej oczyszczalni ścieków w R. do wód R. , należy traktować w dwóch aspektach, a mianowicie: 1. określenia zasięgu oddziaływania zrzutu na jakość wód R. oraz, 2. określenia zasięgu oddziaływania zwiększonej ilości wód prowadzonych w korycie R. , w związku z wprowadzaniem ścieków. Odnosząc się do punktu pierwszego organ odwoławczy wskazał, że ścieki wprowadzone w część strumienia rzecznego rozprzestrzeniają się w całym strumieniu w wyniku zmieszania się strumienia ścieków ze strumieniem wody rzecznej. Po pewnym czasie w przekroju rzeki poniżej miejsca wprowadzenia ścieków ustala się pełne wymieszanie ścieków z wodą rzeczną. Mieszanie się ścieków z wodą rzeczną jest zjawiskiem złożonym, zależnym od wielu czynników. Na jego przebieg istotny wpływ mają między innymi: stosunek natężeń przepływu ścieków i wody rzecznej, prędkość przepływu wody w rzece, hydrauliczne i morfologiczne właściwości koryta rzeki, sposób i miejsce wprowadzenia ścieków do rzeki oraz prędkość ścieków wypływających z wylotu kanalizacyjnego. Uproszczone obliczenia zasięgu oddziaływania ścieków odprowadzanych z oczyszczalni w R. - pełnego wymieszania wód odbiornika z wprowadzanymi ściekami - zostały przedstawione na str. 11-12 "Operatu wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód - wprowadzanie oczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych z oczyszczalni ścieków w miejscowości R." opracowanego przez Przedsiębiorstwo[...] . Zgodnie z powyższym, długość odcinka, na którym nastąpi pełne wymieszanie ścieków z wodami odbiornika wynosi 62 m. Natomiast odległość działki skarżącej od miejsca wprowadzania ścieków wynosi około [...] m. Z uwagi na powyższe, a także ze względu na fakt, iż R. na odcinku pomiędzy wylotem ścieków a działką skarżącej, stanowi odbiornik wód dopływających ciekami i rowami melioracyjnymi oraz wód opadowych z osiedla domków jednorodzinnych w D., nie można mówić o jakościowym wpływie zrzutu z oczyszczalni na powierzchnię ziemi będącej w gestii skarżącej. Odnosząc się natomiast do kwestii określenia zasięgu oddziaływania zwiększonej ilości wód prowadzonych w korycie R., w związku z wprowadzaniem ścieków, Dyrektor RZGW wskazał, iż w dokumentach sprawy (e-mail E. S. z dnia [...] r.) znajdują się obliczenia przepustowości rowu (należy domniemać, iż chodzi o R. ), świadczące o jego przepustowości, wynoszącej [...] m³/s, natomiast rzeczywisty przepływ wody w R. wraz z wprowadzanymi do niego ściekami, wynosi około [...] m³/s. W związku z tak znaczną rezerwą przepustowości omawiany zrzut nie generuje oddziaływania na grunty sąsiednie pod względem ilościowym. Odpowiadając natomiast na stwierdzenie skarżącej, że zrzut oczyszczonych ścieków odbywa się do rowu melioracyjnego stanowiącego system melioracyjny odbierający wody z rowów melioracyjnych znajdujących się na nieruchomości skarżące, Dyrektor RZGW wyjaśnił, iż odbiornikiem ścieków odprowadzanych z gminnej oczyszczalni ścieków w R. jest ciek o nazwie R. (identyfikator hydrograficzny cieku wg. [...] ), stanowiący jednolitą część wód powierzchniowych [...] G. do R. z jez. Ś. Oznacza to, że w przedmiotowym przypadku następuje wprowadzanie ścieków do wód powierzchniowych, nie zaś, jak wskazuje skarżąca do ziemi (poprzez rów melioracyjny). Ponadto oczyszczalnia ścieków w R. została wykonana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Wojewody z dnia [...] r. nr [...] i oddana do eksploatacji w roku 2000. Przez cały 15-letni okres eksploatacji oczyszczalni ścieków w R. nie ujawniono negatywnego wpływu zrzutu ścieków oczyszczonych na grunty przylegające do R.. Z informacji posiadanych przez Dyrektora RZGW z urzędu, wyniki pomiarów jakości ścieków odprowadzanych do odbiornika wskazują, iż oczyszczalnia pracuje prawidłowo i nie następowało przekroczenie dopuszczalnych, określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, wskaźników zanieczyszczeń. Mając na uwadze powyższe, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie ustalił, iż W. K. T., z uwagi na brak oddziaływania zrzutu z oczyszczalni ścieków R. na urządzenia wodne oraz powierzchnię ziemi będące we władaniu skarżącej, nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia Gminie D. pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie zaś z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadmistracyjnym, weryfikacja twierdzeń w zakresie pozbawienia konkretnego podmiotu możliwości brania udziału w sprawie następuje po formalnym wznowieniu postępowania w konkretnej sprawie, przy czym stwierdzenie w wyniku owej weryfikacji, iż z wnioskiem o wznowienie wystąpił podmiot niebędący w rzeczywistości stroną, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, a podstawę prawną tego orzeczenia stanowi art. 151 § 1 k.p.a. Pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. W. K. T. wniosła skargę (uzupełnioną pismem z dnia 23 września 2016 r.) na ww. decyzję Dyrektora RZGW do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego której zarzuciła rażące naruszenie art. 7, 8 i 28 K.p.a. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w sprawie istotne znaczenie ma stanowisko Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia 16 czerwca 2005 r. wskazujące, że zrzut oczyszczonych ścieków komunalnych do wód K. na odcinku od wylotu z oczyszczalni do przepustu na drodze W. wymaga nałożenia na beneficjenta decyzji szczególnych obowiązków w zakresie konserwacji stanu technicznego K. w celu ograniczenia uciążliwości jakie zrzut ten stwarza w funkcjonowaniu K. na tym odcinku. Ze względu na ukształtowanie terenu, z którego K. jest odbiorcą wód z wewnętrznych rowów melioracyjnych, ilość odprowadzanych ścieków oczyszczonych znacznie przewyższa normalny przepływ w cieku, powodując niekorzystną zmianę warunków środowiskowych. Zatem istotą problemu jest, zdaniem skarżącej, nie jakość oczyszczonych ścieków, a ich ilość. Skarżąca wielokrotnie bezskutecznie zgłaszała zarządcy Rowu fakt braku możliwości spływu wód z rowów melioracyjnych na jej nieruchomości do R. wobec wysokiego stanu wód w R. wskazując na znaczny stopień podmoknięcia łąk graniczących z R. . Stan zalania powierzchni łąk graniczących z R. na nieruchomości skarżącej został udokumentowany fotograficznie w dniu [...] r. Dalej, skarżąc wskazała, że organ odnosząc się w zaskarżonej decyzji do kwestii określenia zasięgu oddziaływania zwiększonej ilości wód wprowadzonych w korycie R. w związku z wprowadzeniem ścieków, nie wziął pod uwagę, iż obowiązują go ustalenia z materiału sporządzonego w 2012 r. na jego zlecenie z wykorzystaniem środków unijnych, zatytułowanego " Opracowanie warunków korzystania z wód lewobrzeżnej zlewni Dolnej Odry", gdzie stwierdzono, że stan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry został określony jako zły w stosunku do dwóch JGWP, tj. [...] do ujścia, które są zagrożone ryzykiem nieosiągnięcia celów środowiskowych - przekroczona chłonność rzeki z uwagi na zrzuty z oczyszczalni ścieków R. Skarżąca podniosła również kwestię powołania się organu na treść wiadomości e-mail datowanej na [...]r., w sprawie obliczenia przepustowości rowu, co do którego sam organ nie ma pewności jakiego rowu obliczenie to dotyczy a jedynie domniemywa, iż chodzi o R. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej mocą której, utrzymana została w mocy decyzja Starosty odmawiająca uchylenia ostatecznej decyzji tego organu, którą udzielił on Gminie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w przedmiocie wprowadzania oczyszczonych ścieków komunalnych do wód, tj. K. z oczyszczalni ścieków RLM 24000 w m. R., istniejącym wylotem kanalizacyjnym, zmienionego następnie decyzją z dnia [...] r. Kwestionowana decyzja jest wynikiem postępowania wszczętego przez W. K. T., która wniosła o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji o udzieleniu Gminie pozwolenia wodnoprawnego, z uwagi na fakt posiadania przez nią przymiotu strony tego postępowania, jako że jest właścicielką nieruchomości znajdującej się w zasięgu oddziaływania korzystania z wód, będącego przedmiotem ww. pozwolenia wodnoprawnego, która bez własnej winy nie brała udziału w tym postępowaniu. Ponieważ zaskarżona decyzja podjęta została w wyniku wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego, wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Wznowienie postępowania, podobnie jak każdy inny nadzwyczajny tryb weryfikacji decyzji administracyjnych, stanowi wyjątek od ogólnej zasady stabilności orzeczeń administracyjnych wynikającej z art. 16 k.p.a. i może znaleźć zastosowanie jedynie w przypadku, gdy orzeczenie dotknięte jest jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 oraz w art. 145b § 1 k.p.a. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że organ I instancji wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia [...]r., prawidłowo uznając, że wniosek skarżącej o wznowienie oparty został o ustawową przesłankę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i złożony w terminie do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania określonym w art. 148 § 2 k.p.a. Na następnym etapie postępowania wznowieniowego organ I instancji uznał, że W. K. T., z uwagi na brak oddziaływania zrzutu z oczyszczalni ścieków R. na urządzenia wodne oraz powierzchnię ziemi będące we władaniu skarżącej, nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia Gminie pozwolenia wodnoprawnego, co skutkowało wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej. Z powyższym stanowiskiem, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, zgodził się organ II instancji, powołując się na przepis art. 127 ust. 7 pkt 5 z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.), zwanej dalej Prawem wodnym, który stanowi, że stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest władający powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. W konsekwencji dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcia skargi przesądzające znaczenie ma odpowiedź na pytanie, czy działka skarżącej nr [...] położona jest w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania i objętych wydanym przez Starostę pozwoleniem wodnoprawnym. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego na pytanie to należało udzielić negatywnej odpowiedzi. Organ II instancji wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie, określenie zasięgu oddziaływania szczególnego korzystania z wód, polegającego na wprowadzaniu oczyszczonych ścieków z gminnej oczyszczalni ścieków w R. do wód R., należy traktować w dwóch aspektach, tj. określenia zasięgu oddziaływania zrzutu na jakość wód R oraz określenia zasięgu oddziaływania zwiększonej ilości wód prowadzonych w korycie R., w związku z wprowadzaniem ścieków. Uproszczone obliczenia zasięgu oddziaływania ścieków odprowadzanych z oczyszczalni w R. - pełnego wymieszania wód odbiornika z wprowadzanymi ściekami - zostały przedstawione na str. 11-12 "Operatu wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód - wprowadzanie oczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych z oczyszczalni ścieków w miejscowości R." opracowanego przez [...] Z treści operatu wynika, że długość odcinka, na którym nastąpi pełne wymieszanie ścieków z wodami odbiornika wynosi 62 m. Tymczasem, odległość działki skarżącej od miejsca wprowadzania ścieków wynosi około 1500 m. Należy zatem zgodzić z organem, że z uwagi na powyższe nie można mówić o jakościowym wpływie zrzutu z oczyszczalni na powierzchnię ziemi, którą włada skarżąca. Ustosunkowując się natomiast do kwestii określenia zasięgu oddziaływania zwiększonej ilości wód prowadzonych w korycie R., w związku z wprowadzaniem ścieków, organ II instancji wskazał, iż w dokumentach sprawy (e-mail E. S. z dnia [...] r.) znajdują się obliczenia przepustowości rowu, świadczące o jego przepustowości, wynoszącej [...] m³/s, natomiast rzeczywisty przepływ wody w R. wraz z wprowadzanymi do niego ściekami, wynosi około 0,12 m³/s. Zdaniem organu II instancji, w związku z tak znaczną rezerwą przepustowości, omawiany zrzut nie generuje oddziaływania na grunty sąsiednie, w tym na nieruchomość skarżącej, pod względem ilościowym. Należy się w tym względzie zgodzić ze stanowiskiem organu, jednocześnie wskazując, że, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowe obliczenia dotyczące przepustowości dotyczą innego urządzenia, niż R., co jasno wynika z dalszej części przedmiotowej wiadomości mailowej. Niewątpliwie, brak jest zatem jakichkolwiek dowodów na to, że ścieki odprowadzane z oczyszczalni w R. będą oddziaływać w rozumieniu art. 127 ust. 7 Prawa wodnego na działkę skarżącej. W ocenie Sądu, skarżąca nie wskazała na żadne konkretne i udokumentowane obliczenia dotyczące przepustowości R. , zawarte w sporządzonym na jej zlecenie kontrraporcie lub ekspertyzie, które świadczyłyby o jego niekorzystnym oddziaływaniu na jej działkę, co w konsekwencji prowadziłoby do naruszenia jej praw podlegających ochronie w oparciu o obowiązujące normy prawa materialnego. W szczególności, takim dowodem nie może być dołączony do akt sprawy materiał fotograficzny oraz dokumenty, na które powołuje się skarżąca, w tym stanowisko Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia [...]r., Opracowanie warunków korzystania z wód lewobrzeżnej zlewni Dolnej Odry z 2012 r., czy też treść rozporządzenia RDGW z dnia 3 czerwca 2014 r. Tym samym za w pełni zasadne uznać należało stanowisko organów co do braku przymiotu strony skarżącej, skoro normy zawarte w ustawie Prawo wodne, w tym art. 127 ust. 7 pkt. 5 wiążą interes prawny do występowania w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego z zasięgiem oddziaływania przedsięwzięcia. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. ją oddalił.