II SA/Sz 317/09

Dnia 27 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze Jego skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 21/09, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał w dniu 9 lutego 2009 r. postanowienie o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy p o s t a n a w i a: oddalić wniosek Sygn. akt II SA/Sz 317/09 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2009 rok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 21/09, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał w dniu 9 lutego 2009 r. postanowienie o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] r. P. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt [...]. W dniu [...] r. P. J. wniósł na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wysokość dochodów uniemożliwia mu wniesienie wpisu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący zamieszkuje sam, nie posiada żadnych nieruchomości ani rzeczy ruchomych, a jego miesięczny dochód stanowi świadczenie z ZUS w kwocie [...] zł, z "opieki" [...] zł i dodatek mieszkaniowy [...] zł. Ponadto, ponosi on miesięcznie wydatek w kwocie [...] zł z tytułu alimentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do treści art. 247 ustawy, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. P. J. przedmiotem skargi o wznowienie postępowania uczynił sprawę o sygn. [...]. W sprawie tej, postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...], o odmowie przyznania prawa pomocy. Z repertorium Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że w wyżej wymienionej sprawie nie zostało podjęte żadne inne rozstrzygnięcie. Stosownie do treści powołanego przepisu art. 270 ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Należy zwrócić uwagę na okoliczność, że instytucja wznowienia postępowania przysługuje tylko od ściśle określonych orzeczeń i jest oparta na wąsko określonych podstawach. Instytucja ta nie będzie miała zatem zastosowania do postanowień o charakterze procesowym (incydentalnym), które nie kończą postępowania (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 636-637). Do tego rodzaju postępowań należy postępowanie w sprawie o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym uznać należy, że do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...], w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, jako niekończącego postępowania w sprawie, nie ma zastosowania art. 270 ustawy. Oznacza to, że skarga P. J. o wznowienie postępowania w wyżej wymienionej sprawie jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego oznacza także oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 ustawy, co z kolei powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji. Sygn. akt II SA/Sz 317/09 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] r. P. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt [...]. Pismem z dnia [...] r., doręczonym w dniu [...] r., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie [...] poprzez oznaczenie zaskarżonego orzeczenia przez podanie daty i numeru zaskarżonego orzeczenia. W dniu [...] r. P. J. wniósł pismo, w którym poinformował, że wezwanie Sądu jest dla niego niezrozumiałe i prosi o jego sprecyzowanie. Dodatkowo, skarżący wniósł o "zawieszenie lub wstrzymanie" siedmiodniowego terminu do uzupełnienia skargi o wznowienie do czasu otrzymania odpowiedzi Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadku zaistnienia ustawowych przyczyn wznowienia. P. J. przedmiotem skargi o wznowienie postępowania uczynił sprawę o sygn. [...]. W sprawie tej, postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...], o odmowie przyznania prawa pomocy. Z repertorium Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że w wyżej wymienionej sprawie nie zostało podjęte żadne inne rozstrzygnięcie. Stosownie do treści powołanego przepisu art. 270 ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Należy zwrócić uwagę na okoliczność, że instytucja wznowienia postępowania przysługuje tylko od ściśle określonych orzeczeń i jest oparta na wąsko określonych podstawach. Instytucja ta nie będzie miała zatem zastosowania do postanowień o charakterze procesowym (incydentalnym), które nie kończą postępowania (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 636-637). Do tego rodzaju postępowań należy postępowanie w sprawie o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym uznać należy, że do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...], w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, jako niekończącego postępowania w sprawie, nie ma zastosowania art. 270 ustawy. Oznacza to, że skarga P. J. o wznowienie postępowania w wyżej wymienionej sprawie jest niedopuszczalna. Nadto nadmienić należy, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, brak jest bowiem racjonalnych przesłanek do uznania, że skierowane do skarżącego wezwanie Sądu było niezrozumiałe. Wezwania takie są sformalizowanym drukiem wysyłanym standardowo do skarżących w przypadku, gdy wniesiona skarga zawiera braki formalne. Ponadto, podkreślić należy, że skarżący prowadzący od wielu lat działalność skargową w sądzie administracyjnym doskonale orientuje się w obowiązującej procedurze i nieprawdopodobnym jest, aby wezwania Sądu nie zrozumiał. Za bezzasadny należy również uznać wniosek skarżącego zawarty w piśmie złożonym do Sądu w dniu [...] r. o "zawieszenie lub wstrzymanie" siedmiodniowego terminu do uzupełnienia skargi o wznowienie do czasu otrzymania odpowiedzi Sądu, precyzującej - w domyśle - jego żądanie. Wskazany wyżej termin jest bowiem terminem ustawowym i nie może być przedłużony, ani skrócony. Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 i art. 276 ustawy, orzekł jak w sentencji.