II SA/Sz 32/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G., Z. G., A. N., M. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Z.G., Z.G., A.N. i M.D. w dniu 1 grudnia 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 12 stycznia 2015 r. skarżący zostali wezwani do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 8 odpisów skargi wraz z załącznikami. Jednocześnie zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł (każdy ze skarżących z osobna). Odpis ww. zarządzenia oraz wezwania do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącym: Z.G., A.N. i M.D w dniu 21 stycznia 2015 r., a Z.G. w dniu 22 stycznia 2015 r. Tym samym termin do wykonania powyższych zobowiązań upływał odpowiednio w dniach 28 stycznia 2015 r. i 29 stycznia 2015 r. W dniu 27 stycznia 2015 r. skarżący dostarczyli wymagane odpisy skargi. Natomiast w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uiścili wpisu sądowego. W dniu 10 lutego 2015 r. skarżący uiścili należny wpis sądowy oraz wnieśli o "przedłużenie terminu płatności wpisu sądowego od wniesionej skargi". W uzasadnieniu wniosku wyjaśnili, że w dniu 27 stycznia 2015 r. Z.G. w Biurze Podawczym Sądu złożył 8 odpisów skargi. Kasa była chwilowo nieczynna, więc ponownie udał się do Biura Podawczego, gdzie został poinformowany, że wpis sądowy winien uiścić po otrzymaniu wezwania do zapłaty. W dniu 9 lutego 2015 r. Z.G. ponownie udał się do Sądu i został poinformowany, że upłynął termin do uiszczenia wpisu. Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2015 r. Sąd zobowiązał skarżących (każdego z osobna) do podania, czy pismo z dnia 10 lutego 2015 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Jeśli tak, to należało uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu 7 dniowego terminu do dokonania ww. czynności, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie Sąd pouczył skarżących o treści art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Odpowiadając na powyższe zobowiązanie, skarżący potwierdzili, że przedmiotowe pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jako okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu 7 dniowego terminu powtórzyli wcześniej przedstawioną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy oraz dopełnił czynność, dla której określony był termin. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie NSA w Warszawie z dniu 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Ponadto, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Oceniając wniosek skarżących według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty, jak i okoliczności sprawy, nie wskazują by skarżący nie mogli dokonać uchybionej czynności w terminie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżącym zostały skutecznie doręczone odpisy zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi w dniach 21 i 22 stycznia 2015 r. (k- 41-44 akt sądowych), a zatem termin do wykonania wskazanej czynności upływał odpowiednio w dniach 28 i 29 stycznia 2015 r. Ponadto w ww. zarządzeniu Sąd poinformował skarżących, że należną kwotę wpisu należy uiścić w terminie 7 dni, w kasie Sądu, bądź na wskazany numer rachunku bankowego Sądu. Jednocześnie w zarządzeniu zawarta została informacja, że kasa Sądu czynna jest w godz. od 9.00 do 15.00, a w ostatni roboczy dzień miesiąca od godz. 9.00 do 12.30 (k- 16-19 akt sądowych). Wypada również zauważyć, że w dniu 27 stycznia 2015 r., a więc jeszcze w zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu, Z.G. osobiście złożył w Sądzie wymagane odpisy skargi, a z wyjaśnień wskazanych we wniosku wynika, że miał świadomość konieczności uiszczenia wymaganego wpisu sądowego, skoro udał się do kasy. W tej sytuacji nie można uwzględnić jako przekonującej argumentacji skarżących, że czekali na "wezwania do zapłaty", skoro takowe wezwanie już właśnie wcześniej otrzymali w dniach 21 i 22 stycznia 2015 r. Wskazać też trzeba, że w sytuacji, gdy jak wskazali skarżący, kasa była chwilowo nieczynna wymagany wpis od skargi mogli uiścić po jej ponownym otwarciu lub na rachunek bankowy Sądu (którego numer konta został podany w zarządzeniu) w dowolnej placówce bankowej, w placówce operatora pocztowego, czy też drogą elektroniczną jeszcze do ostatniego dnia zakreślonego terminu, mianowicie: M.D., Z.G. i A.N. do dnia 28 stycznia 2015 r., a Z.G. do dnia 29 stycznia 2015 r. Ponadto, z poczynionych ustaleń wynika, że dnia 27 stycznia 2015 r. kasa Sądu była czynna, kasjer nie miał urlopu i był do dyspozycji interesantów w wyznaczonych godzinach, co wynika z wyjaśnień udzielonych przez Głównego Księgowego Sądu (dowód: pismo z dnia 21 kwietnia 2015 r.). Przyjętą i praktykowaną zasadą jest, że podczas chwilowych nieobecności kasjera na stanowisku pracy informowany jest on o oczekujących na niego interesantach za pośrednictwem służbowego telefonu komórkowego przez portiera, pełniącego dyżur przy wejściu do Sądu albo przez pracowników Wydziału Informacji Sądowej lub Biura Podawczego. Po otrzymaniu takiej informacji kasjer natychmiast kieruje się do kasy Sądu w celu przyjęcia wpłaty. Reasumując, w ocenie Sądu, argumenty przedstawione we wniosku stanowią próbę usprawiedliwienia zaniedbań skarżących w prowadzeniu sprawy przed sądem administracyjnym i tym samym nie mogą prowadzić do przywrócenia uchybionego terminu. Tym samym skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.