II SA/Sz 32/15
PostanowienieWSA w Szczecinie2015-07-07
Skład orzekający: Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy oświadczenie strony o cofnięciu zażalenia może odnieść skutek, jeśli zażalenie nie zostało uzupełnione o wymagany podpis i zostało odrzucone z powodu braków formalnych?Ratio decidendi
Cofnięcie zażalenia jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie jest dopuszczalne i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu. W przypadku, gdy strona nie uzupełniła braków formalnych zażalenia (podpisu) pomimo wezwania, sąd odrzuca zażalenie, a oświadczenie o jego cofnięciu nie może odnieść skutku prawnego.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Strona złożyła zażalenie na to postanowienie, ale nie podpisała go odręcznie. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia tego braku formalnego pod rygorem odrzucenia zażalenia. Strona zamiast uzupełnić braki, złożyła oświadczenie o rezygnacji z możliwości wniesienia zażalenia do NSA, co sąd potraktował jako próbę cofnięcia zażalenia. Ostatecznie sąd odrzucił zażalenie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2015r. sygn. akt II SA/Sz 32/15 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Z. G., Z. G., A. N., M. D. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić zażalenie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015r. sygn. akt II SA/Sz 32/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił Z. G. Z. G., A. N. i M.D. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
W dniu 18 maja 2015r. Z. G. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 21 maja 2015 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonego zażalenia, poprzez odręczne podpisanie przesłanego do sądu zażalenia lub nadesłanie do sądu odręcznie podpisanego przez skarżącego egzemplarza zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Z. G. w piśmie z dnia 2 czerwca 2015 r. oświadczył, iż rezygnuje z możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewiduje art. 46 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać: 1)oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2)oznaczenie rodzaju pisma; 3)osnowę wniosku lub oświadczenia; 4)podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5)wymienienie załączników.
Z art. 49 § 1 tej ustawy wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie Z. G. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 18 maja 2015 r. poprzez odręczne podpisanie złożonego zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Z. G. nie uzupełnił braku formalnego zażalenia natomiast oświadczył, że cofa zażalenie.
Należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność wniesionego zażalenia, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jego odrzucenia. Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie zażalenia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zażalenie nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu. Jeżeli zażalenie zawiera takie braki, a nie zostały one uzupełnione, sąd zażalenie odrzuca. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu zażalenia, jak i umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie wniesione zostało skutecznie. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie zażalenia jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie jest dopuszczalne i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu.
W związku z powyższym, cofnięcie przez Z. G. przedmiotowego zażalenia nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Aby bowiem cofnąć środek odwoławczy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, musi on być skutecznie złożony, czego skarżący w rozpoznawanej sprawie nie uczynił.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło