II SA/Sz 322/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 107/13 odrzucającym skargę J. C. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie przekazania wniosku p o s t a n a w i a : przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J.C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 107/13 odrzucającym jego skargę na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie przekazania wniosku. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 13 czerwca 2014 r. W piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r. skarżący wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 lipca 2014 r. zobowiązano skarżącego uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie i odesłanie załączonego do niego formularza PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący przesłał urzędowy formularz PPF bez wskazania zakresu żądania wnioskowanego prawa pomocy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że jest inwalidą II grupy, nie posiada żadnego majątku, jego miesięczny dochód stanowi renta inwalidzka w wysokości [...] zł. Mając na uwadze brak wskazania zakresu żądanego prawa pomocy, wezwaniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy zobowiązał J.C. do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni, poprzez sprecyzowanie, czy obejmuje on : zwolnienie od kosztów sądowych, - częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, - ustanowienie radcy prawnego, - ustanowienie adwokata, pod rygorem przyjęcia, że złożony wniosek obejmuje ustanowienie adwokata (zgodnie z treścią wniosku z dnia 16.06.2014 r.). Skarżący na powyższe zobowiązanie nie odpowiedział w związku z czym złożony wniosek należało rozpoznać jako wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. zatem to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W niniejszej sprawie referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca z uwagi na swoją sytuację osobistą oraz materialną i dochodową (renta w wysokości 922 zł) nie ma obiektywnej możliwości poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. W konsekwencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.