II SA/Sz 323/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji M. K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] . nr [...] wymierzającą skarżącej karę pieniężną w wysokości [...] zł, z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze M. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] . nr [...] albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy zaskarżona decyzja wydana została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co wynika również z treści oświadczenia o stanie majątku skarżącej. Z załączonego do skargi, urzędowego formularza PPF wynika, że M. K. utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie [...] zł i prowadzi wspólne gospodarstwo z mężem, który również jest osobą bezrobotną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że wniosek skarżącej, pomimo wyraźnego wskazania, że dotyczy wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, należało potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] . Wyjaśnić należy, że decyzje organu pierwszej instancji, co do zasady nie podlegają wykonaniu, gdyż zgodnie z art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wykonaniu podlega natomiast decyzja organu drugiej instancji, jako decyzja ostateczna, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dopiero utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji powoduje, iż decyzja ta wywołuje skutki prawne w niej określone. Wykonalność decyzji organu I instancji, jest zatem ściśle związana z wykonalnością decyzji organu II instancji (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 13 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1315/15). Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Mając na uwadze informacje o sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej przedstawione na formularzu PPF Sąd uznał, że M. K. uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, w przypadku wyegzekwowania przez organ określonej w zaskarżonej decyzji kwoty [...] zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z zasiłku dla bezrobotnych. Prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, również osobą bezrobotną. Powyższe okoliczności uzasadniają zastosowanie w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wyjaśnia, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bierze się pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, gdyż przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania decyzji z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.