II SA/Sz 324/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił Towarzystwu Budownictwa Społecznego pozwolenia na rozbiórkę oraz pozwolenia na budowę: [...] budynków mieszkalnych, [...] budynku mieszkalno-usługowego, stacji transformatorowej, urządzeń budowlanych związanych z ww. budynkami oraz sieci uzbrojenia terenu, usytuowanych na terenie pomiędzy ulicami [...] i [...] (działki nr [...] z obrębu [...] i działki nr [...] z obrębu [...]). W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że inwestor wraz z wnioskiem przedłożył: zgody właścicieli rozbieranych obiektów na ich rozbiórkę, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany z niezbędnymi opiniami i uzgodnieniami. Przedłożony projekt spełnia ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], uchwalonego przez Radę Miejską [...] r. Uchwałą Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) – teren elementarny [...]. Postanowieniem z dnia [...] r., po uzyskaniu upoważnienia Ministra Infrastruktury, Prezydent Miasta udzielił zgody na odstępstwo od przepisów § 19 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), umożliwiającą wykonanie miejsc postojowych w projektowanej zabudowie mieszkaniowej w odległości [...] m od okien przeznaczonych na stały pobyt ludzi, pod warunkiem wykonania zieleni izolacyjnej. Z uwagi na wniesione w trakcie postępowania zastrzeżenia przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] w [...], organ pierwszej instancji wyjaśnił ponad to, że sprawę lokalizacji miejsc postojowych regulują ustalenia ogólne ([...]) miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Zgodnie z punktem [...] dopuszcza się inny sposób rozwiązania przez inwestora problemu potrzeb parkingowych w drodze umowy z Zarządem Miasta. Inwestor przedłożył stosowną umowę z dnia [...] r. Od ww. decyzji odwołanie złożyła wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu podnoszono, że na terenie nowego osiedla nie przewidziano wystarczającej ilości miejsc postojowych dla jego mieszkańców (projekt zapewnia [...] % potrzebnych miejsc). Spowoduje to parkowanie samochodów na sąsiednich nieruchomościach, przez co znacząco wpłynie na obniżenie ich wartości i funkcjonalności. Tym samym zaprojektowana inwestycja działa na ich szkodę i domagali się jej wstrzymania do czasu zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych dla mieszkańców TBS. Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie administracyjne z zachowaniem procedury określonej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Dokonał też sprawdzenia projektu budowlanego w myśl przepisów art. 35 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Zatwierdzony projekt odpowiada ustaleniom miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] uchwalonego dnia [...] r. Uchwałą Nr [...] przez Radę Miasta [...], a także wymaganiom ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanym. W tym zakresie inwestor otrzymał pozwolenie na odstępstwo w części dotyczącej zbliżenia projektowanych miejsc parkingowych do okiem pomieszczeń mieszkalnych jak i granic działki. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie określa liczby i sposobu urządzenia miejsc postojowych. Takie ustalenia mogą występować w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i w decyzjach o warunkach zabudowy. Miejscowy plan ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] obejmujący teren planowanej inwestycji określa warunki dotyczące obsługi komunikacyjnej i w pkt [...] dopuszcza, w razie braku możliwości realizacji potrzeb parkingowych na terenie inwestycji, inny sposób jego rozwiązania, a mianowicie przez umowę z Zarządem Miasta. Ze złożonej w trakcie postępowania odwoławczego analizy zapotrzebowania na miejsca parkingowe na terenie inwestycji wynika, że ze względu na istniejące uwarunkowania, tj. wysoką intensywność okolicznej zabudowy i obowiązku dopasowania projektowanej zabudowy do otaczającej, przy jednoczesnej dbałości o nasłonecznienie, przewiewność i nasycenie zielenią inwestor nie miał możliwości zaprojektowania miejsc postojowych na terenie inwestycji. Zatem została zawarta w dniu [...] r. umowa Nr [...] z Gminą dotycząca realizacji na koszt TBS [...] miejsc postojowych na terenie wskazanym przez gminę . Takie rozwiązanie nie narusza także przepisów § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie, z którym możliwe jest zaprojektowanie miejsc postojowych poza terenem działki inwestycyjnej w przypadku gdy wynika to z ustaleń planu miejscowego. Reasumując Wojewoda stwierdził, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a zatem zgodnie z art. 35 ust. 4 ww. ustawy właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w [...] zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W uzasadnieniu skargi podniosła taki sam zarzut jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a mianowicie nie zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych dla mieszkańców mającego powstać osiedla. Zdaniem skarżącej wynika to z niewłaściwej interpretacji przepisów prawa. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest niezasadna bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zaskarżona decyzja wynika z prawidłowo przeprowadzonej analizy materiału dowodowego, a dokonana ocena prawna stanu faktycznego jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że inwestor T B S spełnił ustawowe wymogi warunkujące wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Złożył on bowiem wszystkie dokumenty wymagane przepisem art. 34 ustawy Prawo budowlane. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ obowiązany jest sprawdzić zgodność projektu budowlanego z m.in. ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Teren planowanej inwestycji objęty jest ustaleniami obowiązującego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] uchwalonego w dniu [...] r. przez Radę Miejską Uchwałą Nr [...]. Przedmiotowy teren znajduje się w granicach terenu elementarnego oznaczonego w planie symbolem [...] i przeznaczona jest pod mieszkalnictwo i usługi. Oznacza to, że przedłożony projekt budowlany zgody jest z ustaleniami tego planu. Planowana inwestycja nie narusza również treści przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). W szczególności nie narusza § 18 tego rozporządzenia odnośnie zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych związanych z projektowanymi budynkami. Przepis ten nie określa jednoznacznie jaką ilość takich miejsc postojowych należy zapewnić zagospodarowując działkę budowlaną, a w miejscowym planie dopuszczono możliwość zapewnienia takich miejsc poza terenem inwestycji w drodze umowy z Zarządem Miasta. Skoro zatem inwestor zawarł stosowną umowę i zobowiązał się w terminie do dnia [...] r. do wybudowania, oprócz [...] miejsc na terenie planowanej inwestycji, [...] miejsc postojowych na terenie wskazanym przez Gminę, to należy uznać, że przedstawiony projekt zagospodarowania terenu nie narusza ww. przepisu. A zatem chybiony jest zarzut skargi w tym zakresie. Stwierdzając legalności zaskarżonej decyzji Sąd oddalił skargę - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).