II SA/Sz 325/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Spółki z o.o. A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie pytania prawnego, jakie skierowane zostało w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06. Postanowieniem z dnia (...(, wydanym z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t.: DzU z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 57 ust. 7, art. 59f ust. 1-3, art. 59g i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t.: DzU z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia (...(, którym nałożono na Spółkę z o.o. A w W. karę w wysokości (...( z tytułu nielegalnego użytkowania stacji bazowej telefonii komórkowej system (...(, zlokalizowanej na terenie (...(. W dniu 6 marca 2007 r. Spółka z o.o. A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisane powyżej postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (DzU z 2003 r. Nr 207, poz. 643 ze zm.), ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W związku z tym, że przepisy art. 57 ust. 7 oraz art. 59f ust. 1 ustawy – Prawo budowlane stanowiły podstawę wydania postanowienia organu odwoławczego oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.